نور سنجی در عکاسی راهنمای کاربردی نقاشی پرتره آموزش کاربردی عکاسی دیجیتال آموزش راینو

خدمات دانشجویی و طراحی کافه دیزاین

آموزش طراحي خودرو اسکچ و راندو (دستی + کامپیوتری) - کلاس‌های حضوری

صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از 9 به 16 از 29

موضوع: طراحی هتل

  1. "" #9
    کاربر
    تاریخ عضویت
    Sep 2009
    محل سکونت
    رشت
    نوشته ها
    13

    پیش فرض نکات مهم در طراحی هتل

    نکات مهم در طراحی هتل
    1- مسیر حرکت مهمانان، وسایل و کارکنان باید جدا باشد.
    2- به ازای هر اتاق 6 متر مربع فضای راهرو به عرض 1.50 تا 1.80 متر لازم است.
    3- زباله ها باید در فضایی مسقف (برای محدود کردن سرو صدا در شب) با ارتفاع سقف 4.35 متر انباشته شود.
    4- بخش سرایداری هر طبقه در امتداد راهروهای منتهی به اتاق مهمانان سازمان دهی می شود
    5- برای افزایش بازده بهتر است مسیرهای بین آشپزخانه تحویل غذا رستوران تا حد امکان کوتاه باشد.
    6- خدمات مربوط به آماده سازی غذا و نوشیدنی در هتل سه نوع می باشد:
    الف: رستورانها و بوفه های شامل فضاهای ضیافت که به آشپزخانه ی ماهواره ای شکل نزدیک هر رستوارن و اتاق ضیافت نیاز دارد و بخش های پذیرایی در اتاق مهمانان هر طبقه وجود دارد.
    ب: یک یا دو رستوران و اتاق عملکردی که به یک آشپزخانه نیاز دارد تا بتواند مستقیماً رستورانها و اتاقها را سرویس دهد
    ج: حداقل امکانات پذیرایی در هتل، ولی مجهز به رستورانهای جداگانه باشد.
    7- در هتلها ممکن است دستگاههای فروش سکه ای یا اغذیه فروشی های شخصی نیز وجود داشته باشد.
    8- طراحی آشپزخانه در 4 مرحله انجام می پذیرد:
    الف: آماده کردن طرحی شامل تمام فضاهای اصلی مورد نیاز.
    ب: تعیین حداقل و حداکثر تعداد کارکنان لازم برای هر قسمت.
    ج: مشخص کردن تجهیزات و لوازم لازم برای هر قسمت.
    د: تخصیص فضاها.
    در آشپزخانه های هتلهای متوسط به ازای هر صندلی سطحی برابر یک متر مربع فضا نیاز است. این اندازه برای هتل های مجلل به 1.2 متر مربع می رسد.
    9- خدمات رخت شویی هتل ها به سه طریق می باشد.
    الف: کرایه ملحفه یا قرارداد با رخت شویی های بیرون از هتل.
    ب: یک بخش مرکزی که در داخل هتل و توسط بخش های آن انجام می شود.
    ج: رخت شوی خانه در همان مجموعه و ساختمان که توسط هتل اداره می شود.
    10- اتاقها بنا به اندازه می توانند شامل فضای نشیمن با صندلی تلویزیون میز کار یخچال میز برای قراردادن کیف باشند.
    11- ابعاد تخت:
    تخت دوقلو 100× 200 سانتیمتر
    تخت دونفره 150×200 سانتیمتر
    تخت دو نفره بزرگ 165×200 سانتیمتر
    تخت دو نفره بسیار بزرگ 200×200 سانتیمتر
    12- حداقل فضای مورد نیاز برای اتاقها:
    اتاق یک تخته: 4.50 × 4.10 متر
    اتاق دو تخته: 4.50 × 4.50 متر
    به این اتاقها فضایی به ابعاد حداقل 2.50 × 3.80 متر به عنوان حمام و توالت اضافه می شود.

    مساحت / بخش
    زیر بنای هر طبقه (درصد)
    فضاهای اداری-مدیریتی و دبیرخانه
    1% - 2%
    فضاهای مراقبت و تعمیر
    4% - 7%
    فضاهای خدماتی مانند آشپزخانه-اتاقهای کارکنان-انبارها
    9% - 14%
    فضاهای اوقات فراغت- ورزش- فروشگاهها
    2% - 10%
    اتاقهاتوالت هادوشها و حمامهاراهروها و سرویسهای طبقات
    50% - 60%
    اتاقهای عمومی فضای پذیرش-سالنها و سرسراها
    4% - 7%
    فضاهای پذیرایی-رستورانها و بوفه ها-فضای مهمانان
    4% - 8%
    فضای ضیافت شامل اتاق سخنرانی و جلسات
    4% - 12%

    تسهیلاتی که باید برای معلولین در نظر گرفته شود.
    این تسهیلات باید حداقل یک درصد تا دو درصد اتاقها و ترجیحاً در طبقه همکف منظور گردد.
    شیبه های 20% - راهرو ها به عرض 915 میلیمتر - درها به عرض 815 میلیمتر به صورت تمام باز سرسراها 460 میلیمتر عریضتر از در در کمد ها به صورت کشویی قفسه ها به ارتفاع 1.37 متر حمام ها با فضای باز اصلی 1.52 متر و عرض 2.75 متر میز توالت به ارتفاع 860 میلیمتر که فضای لازم برای زانوها 685 میلیمتر و ارتفاع آینه از کف 1 متر ارتفاع صندلی میز توالت 430 میلمتر کلید ها در ارتفاع 1.2 متر تختها به ارتفاع 450-500 میلیمتر فاصله تخت و مبل 910 میلیمتر اتاقهای استاندارد به عرض 3.65 متر.
    سطح چشم از صندلی چرخدار 1.07 تا 1.37 متر است بنابراین میزهای آرایش باید به همین اندازه باشد و فضایی برابر 685 میلیمتر برای زانوها داشته باشد. پنجره ها نیز تا حد امکان باید پایین باشد. میله ها و دست آویزها باید به دیوارهای حمام ها و توالت ها زده شود.

  2. "" #10

    Smile هتل

    اقامتگاههای مسافری
    هتل
    هتل یک واژه فرانسوی و منظور آن مکانی است که تسهیلات لازم برای اقامت کوتاه مدت مسافر را در مقصد یا مسیر حرکت تامین می کند.معادل های فارسی آن عبارت اند از: کاروانسرا، مهمانخانه، مهمان پذیر،زائرسرا و مسافر خانه،که صرفنظر از درجه و کیفیت خدماتی آنها در دنیا پیشینه چندین هزار ساله دارند.این تاسیسات برای کسب و کار و ایجاد درآمد ساخته می شوند، و گرنه اقامت موقت از طریق خیریه، و انواع کم هزینه تری وجود داشته و دارند. میان شیوه مسافرت،سنت و نحوه اقامت موقت رابطه تنگاتنگی وجود دارد.
    در قدیم که مردم به دلیل کمبود امکانات کمتر مسافرت می کردند، در مقصد اغلب به منزل خویشان و آشنایان خود فرو می آمدند که این کار در سنت مهمان نوازی ایرانیان همراه با اقتصاد معیشتی آن زمان روش پسندیده و پذیرفته ای بوده است.
    اتاق اجاره ای کوتاه مدت در یک واحد مسکونی، چیزی میان مهمان پذیر یا اماکن کم هزینه در ایران و دیگر کشورهاست.این سنت پسندیده در بیشتر روستاها و شهرهای شمالی ایران رایج است و به تقویت بنیه اقتصادی مالک خانه و استفاده بهینه از فضای خالی کمک می کند.در بسیاری از شهرهای توریستی اروپا نیز اجاره دادن اتاق اضافی به توریستها مرسوم است.
    در حال حاضر در ایران ایجاد مجتمعهای خدمات رفاهی و بین راهی و کمپینگ جزیی از برنامه زیرساختهای گردشگری است.
    هتل به مفهوم یک مجتمع خدماتی با هدف کسب درآمد و سود پدیده تکوین یافته ای است که پیشینه آن به انقلاب صنعتی اروپا بر می گردد،از انقلاب صنعتی تا به امروز دست کم چهار رویداد به رونق صنعت توریسم و هتل سازی و هتل داری کمک کرده است. نخستین عامل، تغییر الگوی تولید و مصرف انرژی از سوختهای گیاهی و حیوانی به زغال سنگ و سپس به انرژی هیدروکربنی از آغاز قرن بیستم( که امکان تحرک انسان را در مقیاس انبوه و سریع فراهم آورد.)ف دوم، تولید انبوه صنعتی و گسترش تجارت، آن هم به مقیاس وسیع.سوم اختراع و رواج خودروی شخصی و ترن و هواپیما و امکان حرکت سریع و آسان تر و نهایتا" افزایش سطح درآمد مردم همراه با کاهش ساعات کار و افزایش اوقات فراغت.






    متل یا مجتمعهای توریستس بین راهی
    امروزه مسافران در مسیر حرکت می توانند در اقامتگاه های بین راهی توقف کنند که متل نامیده شده اند.در گذشته کاروانسراها این نقش را ایفا می کردند.متل از نظر لغوی ترکیبی از هتل و ماشین است.ساده ترین تسهیلات بین راهی قهوه خانه یا رستوران است که گاه تخت برای خوابیدن در اختیار مسافر قرار می دهند.
    متل حتی از نظر شکلی هم شباهت بسیار زیادی به کاروانسراهای قدیمی دارد.در کاروانسرا، اتاقهایی که در اختیار مسافر قرار می گرفت دور تا دور محوطه یا حیاطی ساخته می شد که چهاپایان مسافر کش یا بارکش نگهداری یا تیمار می شدند. بهترین متل های امروز دور تا دور یا کنار پارکینگ خودروها ساخته می شوند و دسترسی به اتاق را مستقیما" از پارکینگ میسر می کنند. حتی تشریفات ثبت نام و تسویه حساب مسافر به صورت الکترونیکی انجام می شود و مراجعه مسافر به میز پذیزش ضرورت خود را از دست می دهد. متل بر خلاف هتل از تسهیلات کمتر اما سرعت بیشتری برخوردار است. مسافر میان راهی در جایی توقف می کند که سریع غذا بخورد، استراحت کند و دوباره به راه بیافتد تا در زمان پیش بینی شده به مقصد برسد.مسافر در استفاده از متل حتی همه چمدانهای خود را به اتاق نمی برد، بلکه به بردن یک ساک اکتفا می کند و بقیه اثاث خود را در ماشین باقی می گذارد.به همین دلیل، معمولا" در اتاق متل جایی برای اثاثیه مهمان پیش بینی نمی شود.
    اما در هتل، مسافر زمان بیشتری در اختیار دارد و می تواند از همه تسهیلات آن از جمله رستوران، فروشگاهها، سالن ورزشی، آرایشگاه و خشک شویی استفاده کند.
    موقعیت مکانی انواع هتل در شکه توریسم
    هتل یک واحد اقتصادی است و باید سودآور باشد،مگر اینکه اقتصاد آن به نظام گسترده تری وابسته باشد، مانند هتلی که یک نهاد یا صنعت خاص برای کارکنان و مهمانان خود می سازد و سود دهی مستقیم آن هدف سازنده نیست. اما اگر هتل را یک واحد درآمدزا بدانیم، اقتصاد آن به کل اقتصاد شبکه توریسم گره خورده است و میزان درآمدزایی آن وابسته به رفتار شبکه است و از هر اختلالی که به شبکه وارد شودتاثیر می پذیرد. ذکر دو نمونه از اختلالاتی که به دلیل عوامل فراملی و درونی به شبکه توریسم ایران وارد شده است برای درک این نکته لازم به نظر می رسد.عامل تاثیرگذار برونی را در حال حاظر می توان مشکلات سیاسی ایران با جهان غرب و کاهش سهم ایران از بازار بالقوه توریسم اروپا و آمریکا و حتی خاور دور دانست. نمونه بارز و اخیر عوامل داخلی موثر در سلامت اقتصاد هتلداری، سهمیه بندی بنزین است.هر دو مورد بر ضریب اشتغال هتلها اثر منفی داشته اند. این بحث بسیار مهم ریشه دار و عمیق است. به طور خلاصه می توان اشاره کرد که هرچند هتل سازی و هتلداری یک فعالیت خصوصی است، اما بسترسازی برای صنعت توریسم(ایرانگردی و جهانگردی) در سطح ملی از وظایف دولت و نظام برنامه ریزی است.
    نابسامانی در این بسترسازی به عوض رونق توریسم در ایران، به سود رقبای همسایه ما تمام می شود. درآمد حاصل از جهانگردی در کشورهایی که به این صنعت تسلط دارند و می دانند چگونه آنرا اداره کنند با درآمد نفتی ایران رقابت می کند،با این تفاوت که درآمد نفتی متمرکز است، اما درآمد توریستی بین مردم توزیع می شود.
    جا، ظرفیت و درجه بندی هتل
    مجهزترین هتلها قاعدتا" در مراکز شهرهای بزرگ ساخته می شوند، اما ساخت چنین مجتمعهایی در حاشیه شهرها نیز کاملا" متداول است. برای هتلهایی که تسهیلات برگزاری کنفرانس در آنها پیش بینی می شود،یا برای کسانی که از ازدحام مراکز شهری گریزان اند،حاشیه شهرها جای مناسب تری است.امکان یافتن زمین بزرگ تر و ارزان تر برای ساخت پارکینگ و باغ سازی در حاشیه شهرها به مراتب بیشتر از مراکز شهری است.
    ظرفیت هتل به کشش بازار توریسم بستگی دارد، تعداد اتاق در یک هتل گاهی به چندین هزار می رسد، که در این صورت هتل خود مانند شهری است که به خدمات متعدد دیگری از جمله دسترسی و حمل و نقل سریع نیاز خواهد داشت.
    در طراحی هتل باید به طبقه بندی آن از نظر سطح و کیفیت سرویس دهی در ارتباط با قدرت خرید مهمانان بالقوه آن توجه شود.هتلها امروز از یک طبقه بندی ساده 1 تا 5 ستاره استفاده می کنند که 1 ستاره ارزان ترین و 5 ستاره گران ترین هتلها است. با تبدیل کاخهای قدیمی هتلهای لوکس تری هم برای ثروتمندان ساخته شده است. در مجهزترین هتلها علاوه بر فضاهای خصوصی(اتاقها، سویتها)،استخر سرپوشیده با آب گرم و متناسب با فصل، سونا، جکوزی،سالنهای بدنسازی و ماساژ، رستورانهای مجهز و گاهی گردان در بالاترین طبقه و همکف، سالنهای کنفرانس و تله کنفرانس و اتاقهای ملاقات خصوصی، همچنین خدمات ارتباطی تلفن، تلویزیون، اینترنت، آلارم، مینی بار در اتاقها و سرویس چای و قهوهف و یخچال در نظر گرفته می شود. سرو غذا در اتاق در تمام 24 ساعت میسر است.هر چه سطح خدماتی و درجه هتل تنزل کند از این سرویس ها کاسته می شود. در مسافرخانه توالتها عمومی می شوند و اتاقهای عمومی تا تخت خوابه ساخته می شوند که مسافران الزاما" یکدیگر را نمی شناسند. مسافرخانه هایی در اطراف بازار تهران تابستانها روی پشت بام خود را با تخت خوابهای تک نفره پر می کنند و مسافر شب خواب که اصراری به خوابیدن در اتاق ندارد، از این تختها با قیمتی ارزان تر استفاده می کند.
    در فرودگاهها و روستاهای نزدیک فرودگاههای اروپاف برای مسافران ترانزیت که باید زمان طولانی میان دو پرواز یا دو قطار را بگذرانند، هتلهایی با خدمات محدودتر، به صورت ساعتی در اختیار مسافر قرار می دهند. خدمات عمومی برای این مسافران در سالن ترانزیت فرودگاه وجود دارد. در ژاپن که زمین کم و فضاها مینیاتور هستند، از دهه 1970 به این سو نوعی هتلهای کپسولی موسوم به یوتل (yotel) ساخته شده است که فقط کابین کوچکی برای خوابیدن است و به مسافرانی که از قطار باز می مانند اجاره داده می شود. معماری آنها شبیه قوطی عطاریهای سابق در ایران است. فضاها به صورت تخت خوابهای سه طبقه ای سربازخانه ای ساخته می شوند و تنها پرده ای آنها را از فضای اطراف جدا می کند.
    اما در ایران ساخت و اداره هتلهای مدرن از اوایل قرن حاظر متداول شد که گراند هتل در خیابان علاء الدوله (فردوسی کنونی) نمونه شناخته شده ای از آنهاست. زنجیره هتلهای بین المللی مانند هتل هیلتون (استقلال کنونی) و شراتون (هتل هما کنونی) از دهه 1340 به بعد در ایران ساخته شدند که دهه 1350 تا انقلاب اسلامی اوج رونق و فعالیت آنها بود، پس از انقلاب و با وجود کاهش توریسم بین المللی در ایران، ساخت هتلهای چند ستاره در تهران و شهرهای عمده گسترش یافت تا حدی که امروزه ظرفیت هتلها در شهرهای بزرگ بیش از حجم ایرانگردی است و هتلها با کمبود مسافر روبه رو هستند.ساخت زنجیره هتلهای هما همزمان با تربیت کادر هتلداری و خدماتی هتل صورت گرفت.تغییرات غیر ضروری در ساختار اجزای هتلها ـ از جمله تغییر توالت فرنگی به ایرانی و حذف پی سوآر(pissoir) ـ به کاهش کیفیت هتل از دید جهانگرد خارجی انجامید، این حرکت اکنون وارونه شده است.
    استفاده از جاذبه های طبیعی و مصنوعی در هتل سازی رواج دارد. سرمایه گذاران هوشمند با طرحهای ابتکاری جاذبه های طبیعی را مضاعف می کنند. ساخت هتل در آب، میان یخها، در برف، در غارهای صخره ای( نمونه ترکیه) در سراسر جهان باب شده است. هتل برج العرب دوبی روی یک جزیره مصنوعی و به شکل بادبان قایق ساخته شده که یادآور فرهنگ این بخش از خلیج فارس است.

    تخصیص فضاهای هتل
    برنامه توزیع فضا
    جلوتر نمونه کاربرد آمار در یک هتل تیپیکال تجاری با 100 اتاق، به عنوان راهنما ارائه شده است. اطلاعات و مشخصات کلی هتل را نشان می دهد. در پی آن، اطلاعات مشخ تر مربوط به تخصیص فضاها آمده است. برآورد اولیه 59 درصد فضای مفید و 41 درصد فضای غیر مفید را نشان می دهد که نسبت به آنچه عملا" وجود دارد مناسب تر است.
    در مرحله اولیه طراحی، ممکن است تصمیم بر این باشد که 1500 فوت مربع به کافی شاپ اختصاص یابد که باعث حذف اتاق غذا خوری اصلی و کاهش متراژ آشپزخانه اصلی به حدود 250 فوت مربع می شود. تالار ضیافت با سه اتاق جانبی آن ممکن است حذف شود یا در صورت اطمینان از وجود تقاضا، در زیرزمین قرار گیرد. رختشویخانه احتمالا" حذف می شود، گرچه در برنامه پیش بینی شده است.
    از نظر کارآیی، بهتر است تقزیبا" همه بخشها در طبقه همکف باشند. گرچه برای برابر شدن تقریبی همکف و زیرزمین، بخشهای B برای زیرزمین در نظر گرفته شده اند.
    بنابراین همکف با احتساب 500 فوت مربع برای پلکان و آسانسورها و با حذف کافی شاپ 800 فوت مربعی و کاهش 250 فوت مربع از آشپزخانه اصلی، به 10590 فوت مربع بالغ می شود. این رقم در مقایسه با تخمین اولیه 10 هزار فوت مربع برای همکف رضایت بخش است.
    زیرزمین شامل تالار ضیافت، با حذف رختشویخانه و اختصاص 250 فوت مربع به راهروها، جمعا" به 10440 فوت مربع مساحت می رسد که تقریبا" با همکف برابر است.
    هر طبقه 17 اتاق مهمان دارد و به اضافه 2 پلکان،شفت آسانسور و رختکن خدمتکارها که معادل 3 اتاق است، در مجموع فضایی به اندازه 20 اتاق می خواهد. با در نظر گرفتن 10 اتاق در هر طرف راهرو با عرض فرضی تقریبا" 12 فوت،طول هر طبقه در مجموع حدود 120 فوت می شود. عرض هر طبقه هم معمولا" 50 فوت است و در نتیجه، مساحت هر طبقه 6 هزار فوت مربع می شود که برآورد قبلی با عنوان «اطلاعات کلی» آن را تایید می کند. تقسیم فضاها به اختصار به ترتیب زیر است.
    تقسیم فضاها
    6 طبقه تیپیکال مهمان،هر کدام 6 هزار فوت مربع 36 هزار فوت مربع
    طبقه همکف،10590 فوت مربع 10500 فوت مربع
    زیرزمین،10440 فوت مربع 10500 فوت مربع
    جمع کل تقریبی زیربنا 57 هزار فوت مربع

    شامل:
    ـ فضاهای اتاقها
    ـ فضاهای عمومی شامل: سرسرا، فضاهای سرو غذا و نوشیدنی، فضای ملاقات
    ـ فضای پشتی شامل: آشپزخانه، رختشویخانه و فضای سرویس
    سطوح زیربنا در سه بخش مشخص شده اند: زیرزمین(B)،همکف(G) و طبقات اتاقهای مهمان(T).
    طبقات مهمان
    هدف طراحی کارآمد: حداکثر فضا برای اتاقهای مهمان
    برای حداکثر سوددهی، تیم طراحی باید درصد سطوح زیربنای طبقات مهمان را به حداکثر و فضای سیرکولاسیون و خدماتی(محوطه آسانسور،انبار ملافه ها، شوتهای زباله و قسمت دستگاههای فروش ماشینی نوشیدنی و تنقلات) را به حداقل برساند. مسائل زیبایی شناختی را نمی توان نادیده گرفت. اما مقایسه ساده ای میان آلترناتیوهای مختلف با درصد فضاهای اختصاص یافته به اتاقهای درآمدزای مهمان، اغلب می تواند به انتخاب راه حلاهای پر درآمدتر بیانجامد.
    تحلیل موارد مختلف هتلهای بلند مرتبه نشان می دهد که شکل ظاهری برخی از آنها کاراتر است. انتخاب یک شکل در مقایسه با شکل دیگر می تواند به معنای 20 درصد صرفه جویی در فضای کلی اتاقهای مهمان و حدود 15 درصد در کل ساختمان باشد.به عنوان مثال، در سه نوع نقشه هتل ـ با دو ردیف اتاق در هر طبقه، برجهای چهارگوش و آتریوم ـ با اتاقهای یک اندازه، مساحت هر اتاق می تواند از 460 تا 575 فوت مربع متغیر باشد.
    مطالعات همچنین نشان می دهد که تصمیمات کوچک بعدی هم بر کارایی گروه بندی نقشه های استاندارد اتاقهای مهمانف سیرکولاسیون یک یا دو ردیفه، دسته بندی آسانسورهای عمومی و خدماتی و دسترسیهای مناسب به اتاقهای انتهایی یا در گوشه(که مشکل ترین مساله طراحی است) تاثیر می گذارد.از آنجایی که اتاقهای مهمان بخش عمده هتل را تشکیل می دهند، طراح باید معیارهای کمی را برای طراحی کارآمد آنها در نظر بگیرد.
    کارایی نسبی طبقات مهمان را می توان مستقیما" با محاسبه درصد کل زیربنای تخصیص یافته به اتاقهای مهمان سنجید که از کمتر از 60 درصد در نقشه غیر کارای آتریوم تا بیش از 75 درصد در نقشههایی با دو ردیف اتاق بسیار فشرده در هر طبقه متغیر است.بی تردید هرچه این درصد بیشتر باشد انتخابهای بیشتری برای سازنده و معمار فراهم می شود، مثلا" اتاقهای مهمان اضافی و اتاقهای بزرگتر با سرمایه یکسان می تواند ساخته شود؛ یا کیفیت مبلمان و سیستمهای خاص ساختمانی بهتر شود؛ یا سایر فضاهای عملکردی هتل بزرگتر شود؛ یا کل هزینه پروژه و ساخت به طور قابل ملاحظه ای کاهش یابد.
    بخشهای بعدی شامل توضیحاتی درباره اشکال اصلی اتاقهای مهمان و تصمیماتی است که بیشترین تاثیر را درطراحی نقشه های مقرون به صرفه برای اتاقهای مهمان دارند. این تصمیمات در برخی نقشه ها شامل تعداد اتاقها در هر طبقه و در بعضی دیگر مثلا" محل قرار گیری حفره آسانسور است، در حالیکه در برخی موارد، شکل ساختمان مهمترین موضوع است و در مجموع، کاراترین اشکال آنهایی اند که حداقل فضای سیرکولاسیون را دارند،یعنی سازه هایی با دو ردیف اتاق در راهروی هر طبقه یا برجهایی با هسته مرکزی فشرده.

    طراحی طبقات
    ـ طرح به گونه ای سازماندهی شود که اتاقهای مهمان حداقل 70 درصد از زیربنای ناخالص طبقات را به خود اختصاص دهد.
    ـ آسانسورها و پلکانها به جای دیوار خارجی در فضای داخلی قرار گیرند.
    ـ نقشه راهرو با هدف تسهیل حرکت مهمانان تهیه شود.
    ـ سرسرای آسانسور در بخش میانی سازه قرار گیرد.
    ـ ماشینهای عرضه یخ و نوشیدنی های خنک نزدیک آسانسورهای عمومی قرار گیرند.
    ـ آسانسور خدماتی، انبار ملافه ها و شوتهای زباله در قسمت مرکزی قرار گیرند.
    ـ پهنای راهرو حداقل 5 فوت باشد،5 فوت و 6 اینچ مناسب تر است.
    ـ فاصله اتاق مهمان تا پله های فرار حداکثر 150 فوت(اگر به طور کامل از سیستم آب پاش استفاده می شود) یا براساس مقررات محلی باشد.
    ـ اتاق مهمان برای صرفه جویی در لوله کشی به صورت پشت در پشت باشد.
    ـ اتاقهای مهمانان معلول در طبقات پایینی و نزدیک آسانسورها قرار گیرد.
    طراحی اتاقهای مهمان که اغلب سه چهارم از کل هتل یا بیشتر است، عامل مهمی در کارایی همه پروژه ها است.
    اهداف طراحی که به معمار کمک می کند موفقیت نسبی هر ایده طراحی معین را ارزیابی کند، شامل مفاد فهرستهای کنترل هم می شود.
    کف(دال،slab )
    شکل مربوط به کف(تصویر1)شامل طرحهایی است که عمدتا" افقی اند و راهروهایی با یک یا دو ردیف اتاق در هر طبقه دارند.متغیرهای طراحی کم اند و عمدتا" مربوط به شکل(مستقیم یا L شکل)،طراحی هسته و محل قرارگیری پلکانهای فرار هستند.معمار باید به موارد زیر توجه کند:
    ـ بارگذاری در راهرو: با توجه به شرایط سایت،آیا اتاقها در راهروهایی با یک ردیف اتاق در یک طرف، حداکثر دید را دارند یا در وضعیتهای دیگر؟
    ـ شکل: کدام شکل به خصوص(مستقیم،کج،L،پیچ و خم دار،حیاط یا اشکال دیگر) بهترین دید را دارد؟
    ـ محل قرارگیری هسته: آیا هسته های عمومی و خدماتی باید یکی باشند یا جدا،و در کجای برج قرار گیرند؟
    ـ طراحی هسته: بهترین راه سازماندهی آسانسورهای عمومی و خدماتی، انبار ملافه ها،شوتها و محل استقرار دستگاههای فروش ماشینی چیست؟
    ـ محل قرارگیری پلکان: پلکانهای فرار کجا باید قرار گیرند؟
    بالاترین میزان کارایی نقشه کف در اساس منوط به دو ردیفه بودن اتاقها در راهروهاست. طرحهایی با یک ردیف اتاق برای تعداد اتاق یکسان، 4 تا 6 درصد بیشتر زیربنا نیاز دارند. مثلا" فقط وقتی عوامل خارجی، مثل سایتی با ابعاد باریک یا یک منظره فوقالعاده ایجاب می کند، راهروهایی با یک ردیف اتاق باید مدنظر قرار گیرند.
    اگرچه در طراحی کف، نقشه هایی با دو ردیف اتاق در هر طبقه کارآمدترین اند، معماران با تجربه در هتل سازی و کارکنان شرکتهای مدیریتی هتل شیوه هایی برای تراکم بیشتر نقشه ها پیدا کرده اند.
    شکلهایی که حفره های آسانسور و خدمات را در گوشه های داخلی قرار می دهند امتیازاتی چند دارند. آنها تا حد کمی از زیربنای سطوح، غیر از اتاقهای مهمان، و تا حد زیادی از حجم هندسی ساختان می کاهند و امکانات معماری جالب تری را فراهم می کنند. به عنوان مثال طرحهایی با «کف روی هم لغزیده» با صرفه تر است، زیرا در آنها هسته های عمومی و خدماتی یکی می شوند و در ضمن،هیچکدام از اتاقهای مهمان از محیط هندسی ساختمان بیرون نمی مانند. شکل «خم دار» که در زاویه ها انحنا می یابد، سرسراهای آسانسور جذاب و زیربناهای خدماتی متراکم را به وجود می آورد و راهروهای بلند را خرد می کند.
    طراحی هسته به دلیل نیاز به اتصال آسانسورهای خدماتی به بخش خانه داری و دیگر فضاهای پشتی مشکل است و اغلب وجود دو فضای پشتیبانی جدا و با فاصله از هم را ضروری می کند، با این حال در بسیاری از هتلها آنها در یک فضا قرار می گیرند.
    یک هدف مشترک عبارت است از استقرار آسانسور در بخش میانی کف تا از فاصله راه رفتن بکاهد. به جای ادغام سیرکولاسیون عمودی در بدنه برج، طراح ممکن است هسته را به انتهای ردیف اتاقها اضافه یا از نمای اصلی دور کند.
    جانمایی عملی هسته عامل تعیین کننده دیگری در کارایی طرحهای تیپیکال(نمونه وار) است. در اغلب نقشه های کف، هسته های عمودی به فضایی معادل 2 تا 4 دهانه سازه ای نیاز دارد.
    معمولا" مساحت می تواند به حداقل برسد.اگر بخشهای خدماتی به جای آنکه کنار آسانسورهای عمومی قرار گیرند پشت آنها قرار گیرند، قطعا" تعداد کمتری از دهانه های مربوط به اتاق های مهمان جابه جا می شود . بی تردید وقتی هسته کمترین تعداد اتاق مهمان را جابجا کند، کارایی طرح بیشتر می شود .
    اما جای تعجب دارد که اغلب درجانمایی های کارآمدتر، یک سرسرای آسانسور مجزا هم دیده می شود که ضمن ایجاد یک فضای ورودی جذاب و کم کردن سروصدا وازدحام منتظران آسانسور که از اتاق های مهمان بیرون می آیند،اغلب اتاقهای کج و کوله کمتری دارند و در خیلی از مقررات ساختمانی الزامی اند. بنابراین، کارایی در جانمایی و ادغام موفقیت آمیز آسانسورهای عمومی، آسانسورهای خدماتی، انبار ملافه ها،شوتهای زباله ها و محل استقرار ماشینهای فروش نوشیدنی و تنقلات در یک هسته عمودی متراکم می انجامد.
    معمول ترین محل استقرار پلکانهای فرار دو انتهای راهرو،به مثابه بخشی از هسته های آسانسور یا در محدوده حمام بعضی اتاق هاست،که متراژ ابعاد اتاقها را کاهش می دهد. در نتیجه این اتاقها به طراحی دقیقی نیاز دارند یا با اتاقهای دیگر ترکیب می شوند تا به شکل یک سوئیت درآیند.ترکیب پلکانها با یک یا دو حفره آسانسور نسبت به زمانی که آنها در انتهای ساختمان باشند،به طرح کلی کارآمد تری می انجامد.
    یکی از عوامل محدود کننده تعداد اتاقها در طبقه مهمان،مفاد مقررات معمول ساختمانی است، مثلا"
    اینکه فاصله بین خروجی پلکانها نباید بیشتر از 150 فوت باشد. بنابراین، هدف از تکرار در طبقات اتاقهای مهمان این است که به پلکان فرار سوم نیاز نباشد. معماران با تجربه هتلها برای افزایش مساحت کف، اضافه کردن اتاقها، و بازی با پلکانها و راهروها برای افزایش کارایی کلی ساختمان تکنیکهایی را یافته و تکمیل کرده اند.
    نقشه های ساختمانی بلند مرتبه
    دومین گروه اصلی نقشه های طبقات اتاقهای مهمان، برجهای عمودی است، که معمولا" با یک هسته مرکزی محصور در میان راهروها و اتاقهای مهمان سازماندهی می شوند. معماری نمای خارجی برج هم بسته به شکلهای هندسی نقشه ها: مربع، ضربدری، دایره ای یا مثلث بسیار متفاوت می شوند. ملاحظات طراحی برجها حاوی مسائل مشابهی برای طراحی هستند:
    ـ تعداد اتاقها: چند اتاق مهمان در یک جانمایی خاص، از نظر اقتصادی به صرفه است؟
    ـ شکل: کدام شکل کاراتر است و اجازه می دهد ترکیبی متنوع از اتاقها داشته باشیم؟
    ـ راهرو: دسترسی راهرو به اتاقهای گوشه ای چگونه میسر می شود؟
    ـ جانمایی هسته: آسانسورها، انبارها و پلکانها چگونه سازمان یافته اند،با حداقل فاصله میان پلکانها؟
    برخلاف دیگر اشکال، انتخاب برج محدودیتهای خاصی در تعداد اتاقهای هر طبقه به وجود می آورد.
    در اغلب موارد،برجها بر حسب ابعاد اتاق مهمان، تعداد طبقات و اندازه هسته بین 16 تا 24 اتاق دارند. با 16 اتاق، هسته فقط برای 2 یا 3 آسانسور، پلکانهای فرار و حداقل فضای انباری جا دارد. از طرف دیگر، با بیش از 24 اتاق، محیط هندسی جاداری پدید می آید و فضای زیاد هسته مرکزی از میزان کارایی می کاهد.
    در اغلب اشکال ساختمانی، کارایی با افزودن اتاق در هر طبقه، از طریق کمی بزرگتر کردن هسته و سرویسها افزایش می یابد. در مورد برجها عکس این مورد صحیح است.بررسی تعداد زیادی از نمونه های موجود نشان می دهد که هرچه تعداد اتاقهای هر طبقه کمتر باشد، جانمایی کاراتر است، زیرا هسته الزاما" خیلی فشره می شود و در نتیجه، مساحت راهروها به حداقل کاهش می یابد. طرحهای ناکارا اغلب در نتیجه افزودن تعداد اتاق و امتداد راهروهای یک طرفه به همه گوشه های ساختمان به وجود می آید.
    شکل برج تاثیر مستقیمی بر ظاهر سازه و مقیاس پذیرفته شده آن دارد. همچنین کارایی طرح به دلیل ویژگی مهم دسترسی راهروها به اتاقهای گوشه در برجهای مستطیل شکل و به دلیل اتاقهای سه گوش و حمامهای مهمان در برجهای دایره ای ارتباط مستقیمی با شکل دارد. این نقشه ها که سیرکولاسیون را به حداقل می رسانند و در ضمن اتاقهای گوشه غیر متعارفی به وجود می آورند، بهترین طرح معماری و طراحی داخلی را دارند.
    در برجهای استوانه ای، میزان کارایی به جانمایی اتاقها و طراحی هسته بستگی دارد. معمولا" محیط هندسی اتاقهای سه گوش مهمان حدود 16 فوت است، در صورتی که ابعاد راهرو ممکن است کمتر از 8 فوت باشد. بنابراین، مهارت طراح را برای طراحی حمام، رختکن ورودی و کمد دیواری به چالش می کشد.
    اگرچه طراحی هسته در در برجهای مستطیل شکل و همچنین در برجهای دایره ای نسبت به تنظیم اتاقهای مهمان اهمیت کمتری دارد، ولی مسائل مشخصی باید حل شوند. معمولا" هسته در مرکز قرار می گیرد و عناصر عمودی، به شکل متراکمی گروه بندب می شوند. در هتلهای کوچکی که هر طبقه فقط 16 اتاق دارد، معمولا" سرسرای جداگانه آسانسور در نظر گرفته نمی شود(گرچه در اغلب مقررات ساختمانی الزامی است) و مهمانهای اتاقهای روبه روی آسانسورها باید سروصدای افراد منتظر آسانسور را تحمل کنند.
    در هتلهای بزرگتر که هر طبقه 24 اتاق دارد، ترتیب قرارگیری نادرست اتاقهای مهمان اغلب هسته های مرکزی بیش از حد بزرگی به وجود می آورد و فضای راهرو ممکن است بزرگ تر از حد مورد نیاز آسانسورها، پلکانها و فضاهای خدمات شود.بعضی هتلها برای توجیه فضای زائد،«سرسراهای هوایی» یا اتاق کنفرانس به هر طبقه اضافه می کنند.متاسفانه این راه حلها فقط نشان دهنده ایده طراحی نامناسب طبقات اتاقهای مهمان است. طراحی کارامد برجها نیازمند طراحی همزمان هسته و اتاقهای مهمان اطراف آن و فشرده کردن هردو، تا حد امکان است.
    طرحهای دارای آتریوم
    سومین گروه طرحهای آتریوم دار است که در سال 1967 جان پورتمن معمار برای هتلی در آتلانتا دوباره آن را مطرح کرد.آتریوم در گذشته در هتلهای دنور براون پالاس و سانفرانسیسکو پالاس استفاده شده بود. در شکل اصلی آتریوم، اتاقهای مهمان در یک طرف راهرویی قرار می گیرند که شبیه به بالکنهای باز در بالای فضای سرسرا هستند. در اینجا معمار باید به نکات زیر توجه کند:
    ـ چه شکلی باید برای اتاقهای مهمان باید استفاده شود؟
    ـ ترتیب قرارگیری آسنسورهای مهمان استاندارد چگونه باید باشد؟
    ـ هسته خدمات و پلکانها کجا باید قرار گیرند؟
    علاوه بر سرسرای باز، مشخصه دیگر ساختمانهای آتریوم دار نقشه طبقات اتاقهای مهمان است. در حالیکه در نمونه اصلی یک نقشه مربعی با آسانسورهای شیشه ای است که مسافران در حین حرکت آسانسور، منظره فعالیتهای سرسرا را که مرتبا" تغییر می کند، می بینند، ولی آتریومهای جدید به دلیل محدودیتهای سایت، اشکال نامنظمی پیدا می کنند. شکل و شمایل خاص دادن به ساختمان، تصویری یگانه از هتل می سازد که هدف اولیه اغلب سازندگان و معمارانی است که شکل اتریوم را انتخاب می کنند، در عین حال که می دانند این نوع نقشه و قرار گرفتن اتاقها در یک طرف از راهروها حداقل کارایی را دارند.
    در واقع همه هتلهای آتریوم دار آسانسورهای شیشه ای دارند که هم سرسرا را می توان دید و هم تحرکی در فضا پدید می آورد. اغلب، اینها روی یک پل یا سکوی الحاقی قرار می گیرند و بدین ترتیب حجم سیرکولاسیون در هر طبقه را افزایش می دهند. در بعضی موارد، آسانسورهای شیشه ای در مقابل آسانسورهای معمولی قرار می گیرند که دو تجربه کاملا" متفاوت اند.
    آسانسورهای خدماتی و فضاهای پشتیبانی خانه داری و پله های خروج معمولا" در دو انتهای جناحها قرار می گیرند و تاثیر زیادی روی کارایی نقشه های هتل ندارند. با توجه به امکان پذیر نبودنتحقق 60 درصد فضای مفید اتاقهای مهمان، معماران همواره در پی به دست آوردن اعتبار برای خود از طریق استفاده از آتریوم و در عین حال افزایش کارایی بوده اند.تکنیکی که در چند مورد موفق بوده، ترکیب فضای آتریوم با جناحهایی با دو ردیف اتاق بوده است. این تکنیک به طرزی موثر هیجان معمار را برای طراحی ساختمانی با آتریوم، در مقیاس کوچک تر و شخصی تر برای معمار، با امتیازات کارایی نقشه هایی با دو ردیف ترکیب می کند.
    ویرایش توسط lady_atieh : 11-08-28 در ساعت 21:45

  3. "" #11

    پیش فرض طراحی هتل

    طراحي با نور: در هتل وزيرمجموعه‌هاي آن

    ايجاد كاربري 24 ساعته، چند گانگي فعاليت‌ها و پيچيدگي فضاهايي كه ممكن است همزمان چندين نقش را داشته باشند در طراحي هتل‌ها تمهيداتي را مي‌طلبد كه يكي از مهم‌ترين آنها نورپردازي است. در تلاقي معماري و طراحي داخلي، نورپردازي جايگاه ويژه‌اي دارد كه گستره‌ي وسيعي از نيازها را پوشش مي‌دهد. اين نور است كه به ميهمانان خوشامد مي‌گويد و به آنها احساس آرامش مي‌دهد، گاهي نمودار تصاوير است، گاهي مشخص كننده‌ي موقعيت‌ها، گاهي هم حريم‌ها را از هم تفكيك مي‌كند و اختلاف كاربري‌ها را مشخص مي‌كند. ضمن آنكه به ميهمانان كمك مي‌كند تا در فضايي ناشناخته سير كنند و به كشف و شهود بپردازند. هر بخش از فضاي يك مهمان خانه يا هتل، ويژگي منحصر به فردي دارد كه با توجه به آن مي‌بايست نورپردازي خاصي صورت گيرد تا معرف آن مشخصه باشد. در ادامه به تعريف اين بخش‌ها و چگونگي طراحي آنها با نور مي‌پردازيم.
    هال ورودي: تنظيم چشم‌انداز هتل
    هال ورودي جايي است كه ميهمان‌ها در آن جا ثبت هويت مي‌شوند و در عين حال هتل هم براي آنها ثبت هويت مي‌شود! تصوري كه شخص از بيرون ساختمان به دست آورده، در بدو گذر از درهاي ورودي در اين نقطه تقويت يا دگرگون مي‌شود. اين محل بايد براي همه‌ي مهمانان بالقوه و بالفعل جذاب و پذيرا باشد. بايد گرم، راحت، صميمي و در برگيرنده باشد. چگونگي ادراك فضاي داخلي وابستگي زيادي به مقطع زماني دارد. نورپردازي مناسب در فضايي ثابت چنان تنظيم مي‌شود كه اين فضا براي مسافري كه صبح هنگام هتل را به مقصد فرودگاه ترك مي‌كند و تازه واردي كه نيمه‌شب وارد مي‌شود، به يك اندازه خوشايند باشد. صبح هنگام بايد همه چيز پرانرژي و تازه به نظر آيد؛ اما هنگام شب، پس از يك روز فعال، محيطي راحت و مطلوب است كه در عين حال خواب‌آور نباشد. براي اين فضا مناسب است كه در زمينه‌اي از نور محيطي، نورهاي متمركز نقطه‌اي طراحي شود كه در عين ايجاد يك بافت بصري در جهت‌يابي به ميهمانان كمك كند. با كمك نورپردازي ديد را به سمت اشياء مورد نظر و بخش‌هاي طراحي شده هدايت مي‌كنيم. چشم، ناخودآگاه به سمتي توجه مي‌كند كه نوراني‌تر است و در آن ناحيه معطوف به لبه‌ها و كنج‌ها مي‌شود پس بيشتر تاكيد را مي‌توان بر طراحي نورهاي خطي و مشخص كننده لبه‌ها گذاشت. در زمينه‌اي از نورهاي محيطي مي‌توان قسمت پذيرش را با شدت نور متفاوت يا رنگ متفاوت چنان طراحي كرد كه در فضاي هال ورودي بيشترين نظر را جلب كند.
    پذيرش :قسمت پذيرش دو نقش كاربردي و دكوراتيو توامان دارد. نورپردازي در سطح كاربردي بايد چند منظور را تامين كند. نورهاي رو به پايين كه بالاي ميز كار قرار مي‌گيرند به مشتري كمك مي‌كنند كه فرم‌ها را مطالعه كند و بداند در حال امضاء و قبول چه مواردي است! در پشت ميز كار همچنين نورپردازي براي كارهاي نوشتاري و خواندني كاركنان لازم است. مسلماً در اين حالات مواد و مصالح به كار گرفته شده نبايد چنان باشند كه نور را به چشم باز بتابانند يا در موارد استفاده از كامپيوتر بازتابي روي صفحه‌ي مانيتور ايجاد كنند. فضاي اين قسمت بايد پذيرا و خوشايند باشد و در آن از نورهاي گرم و صفحات نوراني در زمينه‌ي عمودي استفاده شود. نورهاي سقفي به كمك نورهاي ميز و ديگر نورهاي محيطي بايد چنان تعديل شوند كه چهره‌هاي مراجعان و كاركنان ملايم و زيباتر جلوه كند و مخوف و هراس‌انگيز به نظر نرسد. در بيشتر هتل‌ها ميز پذيرش اولين عنصر مورد توجه است كه ممكن است با جهت رو به پايين يا بالا نورپردازي شود. در طراحي و عرضه‌ي مصالحي كه در طرح به كار مي‌رود، فيبرهاي نوري با نورافشاني رو به بالا در كف يا توام با كاتود سرد، بر حالت نمادين مجموعه تاثير بسزايي مي‌گذارد. يك نقطه نظر طراحانه اين است كه براي قسمت پذيرش گوشه‌اي بيافرينيم چون صحنه‌ي نمايشي خاموش با پيشخوان نوراني و گل‌ها يا مجسمه‌هايي شاخص يا هر چيز ساده‌ي ديگري كه جلب نظر كند و توجه مراجعان را به طور نامحسوس به خود جلب كند.
    راهروها: نور راهنماي گذر
    راهروها از آن دسته فضاهاي ارتباطي هستند كه اغلب توجه كمي به طراحي آنها مي‌شود. هر قدر هم كه در طراحي معماري اين قسمت‌ها سهل‌انگاري شده باشد يك طراح داخلي با نورپردازي مناسب مي‌تواند اين بخش‌هاي مرده را احياء كند. در هر هتلي حتي اگر هدف نهايي فقط اجاره‌دادن اتاق‌ها باشد بالاخره لازم است كه مسير رسيدن به اين اتاق‌ها جذاب و جالب توجه باشند. از آنجا كه معمولاً راهروها در نقاطي از ساختمان قرار دارند كه از نور روز بي‌نصيب است، بايد تمام مدت شبانه‌روز نورپردازي شوند؛ پس در اينجا هم جنبه‌هاي زيبايي‌شناسي و كاربردي مورد نظر است هم صرف انرژي. معمولاً وجود يك سيستم كنترل در راهروها ضروري است تا بدين ترتيب ميزان نور مورد نياز برحسب ساعات مختلف روز خود به خود تنظيم شود. بديهي است كه هيچ كس نور خيره‌كننده و تند را در ساعت 3 صبح يا يك نور بي‌رمق و فضاي تاريك هم زمان با آغاز روز را نمي‌پذيرد. خلق ديدهاي متنوع نيز بهانه‌ي خوبي است براي عوض كردن منابع نورپردازي در طول روز نورپردازي موضعي يا زمينه‌اي تابلوها و شماره‌ها و به كارگيري نورهاي كفي فراافكن در امتداد جداره‌هاي راهروها مي‌تواند متناوباً صحنه‌هاي نمايشي متنوعي ايجاد كند. به طور كلي نورهاي خطي، ممتد و قابل تعقيب از جمله تمهيداتي هستند كه براي مسيرهاي گذر مناسب به نظر مي‌رسند. به منظور صرفه‌جويي در مصرف انرژي در نورپردازي‌هايي كه ممكن است در راهروها شبانه روز فعال باشد CFL يا لامپ‌هاي فلورسنت فشرده توصيه مي‌شود. در بعضي از هتل‌ها فضاي ارتباطي با كيفيتي رعب‌آور طراحي شده و به هدر مي‌رود؛ به نحوي كه ساكنين هتل مايلند بي‌تامل سريعاً از آن عبور كنند. روش نورپردازي صرفاً سقفي، بيشتر به ايجاد سايه‌ها مي‌پردازد تا نورپردازي، و چون سناريويي براي طراحي نور ندارد، بي‌هيچ مزيتي تشخيص چهره‌ها و اماكن را دچار اختلال و ابهام مي‌كند. در كنار اين نوع نورپردازي، بهتر است كه جداره‌هاي عمودي نيز نوراني شود تا حس تهديد شدن و ترس از فضاي بسته را كاهش دهد. اگر راهرو طولاني باشد (كه در بيشتر موارد چنين است) لازم است كه اين فاصله در نقاطي شكسته شود و اين كار مي‌تواند به كمك تعريف واحه‌هايي از نور حجمي صورت گيرد. در هرجايي كه لازم باشد مي‌توان نور خطي را كه دنبال‌كننده‌ي مسير است با نورپردازي يك شي تزييني، درهاي عبور، لوسترهاي آويز يا ديواري قطع كرد و يك ايست بصري در ريتم ايجاد كرد.
    رستوران و نوشگاه : هرچند به جهت صرفه‌جويي انرژي و نگهداري لازم به نظر مي‌رسد كه در همه‌ي قسمت‌هاي يك هتل لامپ‌ها و منابع نوري مشابه به كار گرفته شود تا هزينه‌ها كاهش يابد و راندمان عملي بالا رود، اما ضرري كه يكنواختي و كسالت بار بودن فضاها در دفع مراجعان ايجاد مي‌كند بسيار قابل توجه است. بررسي انواع هتل‌ها ثابت مي‌كند كه فضاي رستوران و قهوه‌خانه‌ها بهتر است كاملاً متفاوت و با نورپردازي ويژه طراحي شود و حتي ورودي مجزا و فضاي روان‌شناختي متفاوتي براي آنها خلق شود. در بسياري از كشورهاي جنوب آسيا كه مكان‌هاي غذاخوري در كنار هتل تعريف مي‌شوند و كمتر به رستوراني مجزا برمي‌خوريم، به صورت عرف رستوران با هويتي مستقل طراحي مي‌شود و زيرمجموعه‌اي از امكانات اقامتگاه به حساب نمي‌آيد. مهم‌ترين عامل در تجربه‌ي خوردن و آشاميدن، طبيعت اجتماعي آن است. موضوع اصلي نورپردازي اين فضاها آن است كه مردم چگونه به نظر رسند و چه احساسي داشته باشند. چهره‌ها بايد آرام و گرم به نظر رسند، پس بايد نورپردازي تعديل شده‌اي از سمت بالا و طرفين كه از پديد آمدن سايه‌هاي تيز و تيره جلوگيري مي‌كند صورت گيرد. نور بايد فضايي ملايم خلق كند و بدين منظور با در نظر گرفتن ميزان نور روز در هر ساعت يك سيستم كنترل هوشمند نور كه فضاهاي صبحانه، ناهار و شام را به درستي نورپردازي كند، ضروري مي‌نمايد. نورپردازي بايد فضاي بصري را برانگيزاند. با توجه به نوع غذايي كه در هر رستوران سرو مي‌شود مي‌توان نورپردازي را چنان تعريف كرد كه مدت زماني كه مشتري مي‌تواند در محل بماند، تعيين شود. مثلاً در رستوران‌هاي غذاي سريع يا آماده ممكن است ضمن بهره‌گيري از مصالح سرد و فلزي- انعكاسي از نورهاي تند و رنگي بهره گرفته شود كه ماندن مشتري را در زمان طولاني ميسر نسازد چون در اين گونه مكان‌ها غذا بايد سريع آماده و خورده شود و جاي تامل و نشستن طولاني نيست. اما در رستوران‌هاي مجلل كه قابليت صرف غذا براي مدت طولاني در ضمن بحث و استراحت وجود دارد تمهيدات فراواني مي‌توان انديشيد كه ماندگاري مشتري را در فضا بيشتر كند. علاوه بر نورپردازي گرم محيطي با كمك لايه‌هاي مختلفي از نور، ممكن است اشياي خاصي از جمله مجسمه‌ها و دسته‌هاي گل را مورد تاكيد قرار دارد، بخش‌هاي مختلفي از ديوار را نوراني كرد و قسمت‌هاي انتزاعي متفاوتي بر آن آفريد، نور را به صورت پوشيده در پشت ميزها و مبلمان طراحي كرد و نورهايي در سطح پايين، نورپردازي لبه‌ها و زمينه‌ي اشياء شيشه‌اي، ميله‌هاي كاتد سرد و فيبرهاي نوري به كار گرفت تا فضا را تا حد امكان مجسمه‌وار، جذاب و سه بعدي تعريف كرد. فضاهاي پذيرايي بهترين مكان‌ها براي ارايه تكنيك‌هاي نمايشي مانند نورافكن‌هاي متغير چند رنگ و رقص نور است. حتي در طرح‌هاي داخلي رسمي نيز پروژكتورهاي نور رنگي يا آبشاري مي‌توانند به عنوان عناصر پوياي تزييني به كار روند و سردي يك محيط بزرگ را به طرز موثري كاهش دهند.
    اتاق‌ها :
    در حالي كه نحوه‌ي پرداختن به فرمول طراحي هتل‌هاي بين‌المللي هر روز در حال تغيير و بررسي است، فضايي كه چندان تغيير نكرده است و همچنان به صورت سنتي طراحي مي‌شود، اتاق‌هاي آن است. شايد دليل مهم اين امر، محافظه كار بودن صاحبان اين هتل‌ها باشد كه مي‌ترسند مشترياني كه براي استراحت و آرامش به اين اقامتگاه‌ها مراجعه مي‌كنند با فضايي غيره منتظره و غير متعارف مواجه شوند. طرح رنگ‌هاي يكنواخت و تلاش براي ايجاد حس تعليق با به كار بردن ميزهاي سنتي و لامپ‌هاي استاندارد از جمله عواملي است كه كماكان در اتاق‌هاي اقامتگاه‌هاي مختلف به چشم مي‌خورد. ضمن آنكه بودجه، مانع ديگري براي تغيير طرح اتاق‌هاست. فرضاً افزودن يك لامپ سقفي در بخش ورودي اتاق به معناي 300 چراغ اضافي در كل مجموعه است. به هر صورت چون اتاق پر اهميت‌ترين فضا در طول اقامت اشخاص است بايد در طراحي و نورپردازي مورد بازنگري كامل قرار گيرد. نورپردازي اتاق‌ها در واقع سخت‌ترين بخش طراحي نور است، چون معمولاً نور سه يا چهار وظيفه‌ي همزمان بر عهده دارد و هر منبع نوري حيطه‌ي درخششي دارد كه نبايد با ديگر محدوده‌ها تداخل كند. به تدريج نظر هتل‌داران به اين امر مهم جلب شده است كه كمبودهاي نورپردازي اتاق‌ها و در نظر نگرفتن چگونگي آن در روند طراحي مي‌تواند مشكل‌ساز باشد. اخيراً نورهاي شبانه‌اي طراحي شده‌اند كه با تامين حداقل نور مورد نياز، رفت و آمد شبانه بدون ايجاد مزاحمت را براي هم اتاقي‌ها آسان كرده است. نورهاي مطالعه طوري طراحي شده‌اند كه با داشتن محدوده‌ي كاملاً قابل كنترل براي خواندن كتاب يا كار با كامپيوتر دستي بدون سلب آسايش ديگران مورد استفاده قرار مي گيرند. فيبرهاي نوري كه منبع نوري قابل لمس و كنترل راحتي فراهم مي‌آورند و در مصرف انرژي صرفه‌جويي مي‌كنند با نور كاملاً متمركزي كه به وجود مي‌آورند جايگزين لامپ‌هاي كم ولتاژ هالوژن شده‌اند كه داراي نقطه‌ي انتشار بسيار داغي هستند و هرچند كه گران‌ترند ولي در طول زمان مقرون به صرفه هستند. در كنار اين موارد كاربردي، با طراحي بصري و نورپردازي مواجه مي‌شويم كه مثلاً در هتل سن مارتين لين توسط فيليپ استارك صورت گرفته است. هر چند كه ممكن است ساده به نظر رسد، ولي حتي اين حركت ساده هم براي بسياري از هتل‌داران خارج از عرف و بسيار پيشرو تلقي مي‌شود: در اتاق‌هاي اقامت به كمك سيستم نورپردازي تعاملي اين امكان به مهمان داده مي‌شود كه با تغيير رنگ نورپردازي، فضاي اتاق را به كلي دگرگون كند. چنين كنترل‌هايي تاثير بسيار مثبتي بر اشخاص گذاشته و باعث جلب توجه آنها مي‌شود. با استفاده از اين سيستم ميهمان‌ها مي‌توانند بر حسب روحيه و نياز شخصي، نور رنگي خاصي را در فضا داشته باشند كه كليدهاي معمولي چنين امكاني را نمي‌دهند. اين نور رنگي در واقع طراح اصلي داخل فضاي اتاق در شب است كه با هر فركانسي منظري نوين مي‌آفريند.
    يكي از نكات كليدي كه حتي در يك اتاق سنتي هم به نظر مي‌رسد اين است كه كليدها در كجا قرار گيرند. اغلب زماني طول مي‌كشد تا بدانيد كليدها كجا قرار دارند و هركدام چه بخشي از اتاق را روشن مي‌كنند و اكثراً هم قرارگيري اين كليدها منطق مشخصي را دنبال نمي‌كند. خيلي جاها ناچار مي‌شويد در حالي كه چراغ روميزي بسيار داغ است دست خود را داخل كلاهك آن كنيد و در اطراف به دنبال كليد آن بگرديد! اينها همه روش‌هاي اشتباهي است كه بايد بازنگري شوند. هدف در اينجا آسايش و تامين نيازهاي مردم است كه هرچند همه‌ي هتل‌هاي زنجيره‌اي وعده‌ي آن را مي‌دهند، اما هنوز به طور كامل برآورده نشده است.
    حمام: آب‌تني در نور
    تا مدت‌ها طراحان به نورپردازي اين بخش اصلاً فكر نمي‌كردند؛ اما اكنون مي‌دانيم كه مي‌توان اين بخش را چنان طراحي كرد كه جالب‌ترين نقطه براي مسافران باشد. منابع نوري كم ولتاژ بهترين انتخاب براي اين فضا هستند؛ چون باعث مي‌شوند فضاي يك حمام جذاب‌تر به نظر رسد، برق خاصي به آن مي‌دهد كه يك طراحي قديمي هرگز به آن نمي‌داد. بدون ترديد در اين فضا آيينه نقطه‌ي اصلي تمركز است. براي توليد يك نتيجه‌ي مطلوب بدون ايجاد سايه‌هاي تند در پس اشياء، بهترين راه اين است كه آئينه از پهلو نوردهي شود تا نور ملايمي چهره را روشن كند. نور بايد حتماً گرم باشد. توام با اين نور نورهاي فروافكني نيز با دقت تعبيه مي‌شود كه نبايد درست بالاي سر باشند تا سايه‌هاي نامطلوب بر چهره بيافرينند يا طوري قرار گيرند كه انعكاس آنها از آيينه به صورت برگردد. خوب است بالاي دوش هم چراغ سقفي داشته باشيم كه بدون آن دوش يك سوراخ سياه به نظر مي‌رسد. كليدهاي روشنايي در حمام نيز بايد قابل كنترل شدت باشند. در هتل سن مارتين لين در لندن به اين مساله نيز فكر شده است؛ به طوري كه يك كليد كنترل شدت ساده دو آويز سقفي را روي دستشويي كنترل مي‌كند. اولي زماني به كار مي‌رود كه شخص رو به روي آينه در حال آرايش يا اصلاح است و يك نور شديد نياز دارد و ديگري يك نور محيطي براي روشن نگه داشتن فضاي حمام است.

    سالن‌هاي جشن و اتاق‌هاي چند منظوره: نورهاي رويايي
    سخنراني‌ها و كنفرانس‌هاي اداري، وقايع اجتماعي، جشن‌هاي محلي و نمايش‌هاي لباس، همگي وقايعي هستند كه در نظر گرفتن تمهيدات لازم براي آنها در هتل ارزش افزوده و درآمد سرشاري را براي صاحبان آن هتل فراهم مي‌كند. رشد چشمگير اين گونه روابط اقتصادي در كنار پيشرفت تكنولوژي باعث شده كه فضاهاي انعطاف‌پذير و جذاب به خصوص در بخش طراحي نور خلق شود. پيش از اين، براي ساليان سال آويختن چند لوستر و چراغ‌هاي ديواري قابل تنظيم براي سالن‌ها كافي به نظر مي‌رسيد. بعد از آن پروژكتورها براي نورپردازي صحنه به ميان آمدند و… پيچيده‌ترين قسمت سالن‌هاي چند منظوره بخش جشن‌ها است كه علاوه بر قابليت انعطاف‌پذيري از المان‌هاي تزييني خاصي نيز بهره مي‌برد و طيف وسيعي از انواع نورپردازي را مي‌طلبد. انواع فروافكن‌ها، نورهاي حجمي، ديواري، نورهاي كاربردي، چلچراغ‌ها و فراافكن‌ها، نورهاي صحنه نمايش، فيبرهاي نوري و… در اين دسته‌بندي مي‌گنجند. طبعاً سقف شلوغ‌ترين قسمت است؛ چرا كه علاوه بر نورهاي مستقيم، تاسيسات هم در آن قرار مي‌گيرد. نور كاتد سرد براي نورهاي حجمي كه اكثراً به صورت دو يا سه رنگ قابل تعويض در كنار هم به كار مي‌روند، مناسب است. انتخاب چلچراغ‌ها بايد كاملاً به دقت و متناسب با ابعاد و نور لازم فضا صورت گيرد. اين گونه چلچراغ‌ها امروزه اكثراً با نورهاي متحرك، ليزري و ديجيتال تعويض شده‌اند. ميزها و روميزي‌ها مي‌توانند با نقاط نور ولتاژ پايين شاخص شوند. اين نورهاي چندگانه نيز طوري طراحي مي‌شوند كه براي مراسم مختلف قابل تغيير رنگ و شدت باشند. سقف‌هاي كاذب منحني، برش‌ها و قالب‌هاي توررفته و برجسته در سقف و استفاده از آينه‌ها كمك مي‌كنند كه نورهاي متمركز و خطي به طور مخفي به كار برده شوند. به كمك نورپردازي مي‌توان يك فضاي بزرگ را به جزيره‌هاي نوراني مجزا تقسيم كرد؛ به طوري كه يك فضاي نوراني بخش تجمع را تشكيل مي‌دهد و جداكننده‌ها به جاي پارتيشن و ديوار، فضاهاي منفي و تاريك است. در هر قسمت بايد لامپ‌هاي راهنما وجود داشته باشد تا بتوان تازه واردان را با روشن و خاموش كردن آنها به آن ناحيه راهنمايي كرد. اين فضا بايد مكاني خيال‌انگيز باشد كه مراجعان را جلب كند و چنان خاطره‌سازي كند كه شوق ديگران را براي استفاده از آن افزون كند.
    انواع اشياء موجود در اين فضا مي‌تواند با نورپردازي از محيط حذف يا بر آن افزود شوند، هنگامي كه يك فضاي آرام ويژه‌ي غذاخوري لازم است، فضا با يك نور ملايم محيطي گرم و اشياء كاملاً نورپردازي شده به فضايي جامع و پر جزييات تبديل مي‌شود و همان فضا با نورهاي متغير نقطه‌اي و پر تحرك و رنگي، محيطي پر جنب و جوش فراهم مي‌كند كه در‌ آن اشياء و مجسمه‌هاي تزييني در تاريكي گم مي‌شوند. در قسمت صحنه و سكوي نمايش علاوه بر نورپردازي جداره‌ها و محيط. توجه به نورپردازي كف يا قراردادن حسگرهايي كه با راه رفتن بر روي كف باعث روشن و خاموش شدن لامپ‌ها مي‌شوند، لازم است. همچنين خوب است در اين بخش تمهيدي براي نورهاي آويخته از سقف يا نهفته در آن كه مي‌توانند به طور خودكار بلند و كوتاه شوند، انديشيد. *****هاي مختلف و نورهاي ليزري نيز از ديگر ابزاري هستند كه جديداً در نورپردازي فضاهاي نمايشي مطرح شده‌اند.
    اتاق‌هاي ملاقات: ايستگاه‌هايي تجاري
    در تمام هتل‌هاي كوچك و بزرگ چنين مكان‌هايي مي‌توانند نقش كليدي در كسب درآمد براي هتل داشته باشند. اين اتاق‌ها نيز اكثراً به منظور تمركز و استفاده از پروژكتور در جاهاي تاريك هتل واقع مي‌شوند و نورپردازي نقش مهمي در بالا بردن راندمان جلسات ايفا مي‌كند. آنچه در اين مكان‌ها در درجه‌ي اول اهميت قرار دارد، آسايش و موارد كاربردي فضا براي كساني است كه چه بسا تا 8 يا 10 ساعت در يك جا بنشينند. در اينجا نور محيطي فراگير و گرم با نورهاي متمركز و قابل كنترل دستي براي هر شخص و نورهاي قابل تنظيم براي ديدن صفحه‌هاي نوراني مانند فيلم يا پروژكتور يا صفحات غير نوراني مانند نوشتار و عكس‌هاي چاپ شده لازم است.
    ممكن است ما اين نيازها را با طراحي دو يا چند سطح مختلف نور برآورده سازيم تا شركت‌كنندگان در جلسه كه ممكن است براي زمان طولاني روي مدارك مختلف تمركز كنند به كمك تنوع نوري خسته نشوند. منابع نوري لزوماً در سقف قرار نمي‌گيرند و مي‌توانند به صورت صفحات عمودي نور يا نورهاي ديواري طراحي شوند و همراه با نورهاي تنگستن در نظر گرفته شوند كه فقط هنگام صرف غذا در محل روشن مي‌شوند.
    امكانات رفاهي وورزشي :آنچه در دهه‌ي 80 به صورت محدود به عنوان امكانات جانبي هتل‌ها مطرح شد، امروزه بخش اعظم خدمات آن را شامل مي‌شود. امكاناتي شامل طيف وسيعي از فعاليت‌ها و خدمات بدن‌سازي و سلامت بخشي در قالب استخر شنا، سونا، سالن بدن‌سازي، اتاق بخار، حوضچه‌هاي آب سرد، ماساژ و سالن‌هاي زيبايي كه حوضه‌ي وسيعي از طراحي نور را در برمي‌گيرند. اكثر اين محيط‌ها به نوعي نورپردازي نياز دارند كه حضور سقف را كمرنگ كرده، وسعت بيشتري القاء كند. براي اين كار ممكن است همراه نور ملايم محيطي كه به طيف خورشيد نزديك است، نورهاي خطي به صورت باند سرتاسري در محل اتصال ديوار به سقف به كار برده شود و نورهايي براي روشن كردن تمام سطح ديوارها طراحي شوند و نورهاي متمركزي با ولتاژ كم براي تمركز بر نقاط ويژه‌اي از فضا يا تابلوها در نظر گرفته شود. در ضمن طراحي بايد توجه كرد كه نور چنان باشد كه روي مانيتورهاي دستگاه‌ها بازتاب نداشته باشد. ابزارها و دستگاه‌هاي فلزي از جمله نكات مثبت اين فضاها هستند كه با بازتاب نور بر آنها درخشش و برق خاصي ايجاد مي‌شود.
    در سالن بدن‌سازي به نور محيطي قوي نياز نيست. نور محو زمينه براي شاخص كردن هر يك از دستگاه‌ها لازم است و بقيه نورها مي‌توانند نمايشي باشند. پس ما مي‌توانيم بر قطعاتي از دستگاه‌ها تاكيد كنيم و نورهاي زمينه‌اي رنگي يا پروژكتوري ايجاد كنيم. در استخرها كه ديد در آنها چندان حياتي نيست، نورپردازي بيشتر حسي و كمتر منطقي است. در اين جا خود استخر را مي‌توان به عنوان سطح اصلي بازتاب نور در نظر گرفت. نورپردازي سقف بايد چنان باشد كه انعكاس زيادي روي آب نداشته باشد ولي استفاده از سقف‌هاي كاذب منحني و نقش آفريني روي سقف كه در هنگام استفاده از استخر روي سقف و در هنگام عدم استفاده از آب در داخل استخر قابل رويت است مي‌تواند كارساز باشد. در اين جا نوع حباب‌هاي نوري كه در زير آب و در محيط مرطوب به كار مي‌رود، مهم است. در اتاق‌هاي سلامت بخشي دو نكته‌ي اساسي در نورپردازي نوع منابع نوري و نحوه‌ي استقرار آنها وجود دارد. هالوژن تنگستن انتخاب مناسبي براي نمايش خوب پوست بدن است و اين براي افرادي كه تلاش مي‌كنند شاداب‌تر و جوان‌تر به نظر برسند، مهم است. علاوه بر اين، در اين اتاق‌ها اكثر افراد چشم به سقف مي‌دوزند پس نقش‌آفريني در سقف و اجتناب از نور زننده در آن، لازم است ضمن آنكه بهتر است نور اصلي مكان با استفاده از صفحات نوراني در ديوارها تامين شود. در اينجا همچنين يك سيستم كنترل نور لازم است تا بتوان با استفاده از آن فضايي شاد در صبح، و فضاي ملايم و آرام در عصر پديد آورد. اگر فضايي براي بيش از يك منظور طراحي شده باشد، بايد نور با توجه به نوع فعاليت تند يا ملايمي كه در آن صورت مي‌گيرد قابل تغيير باشد.
    در كل ممكن است نورها را به دسته‌هاي نور محيطي براي اتاق‌هاي مانيتوردار، نورهاي موضعي براي اتاق دستگاه‌ها، نورهاي رنگي براي قهوه‌نوشان، نورهاي نقش و نگار آفرين ملايم براي استخر، نورهاي متغير براي فضاهاي چند منظوره و نورهاي محيطي و نقطه‌اي چندگانه براي فضاهاي سلامت بخشي و تمركز تقسيم كرد.
    نماي بيروني: تبليغ شهري
    ممكن است برخي فكر كنند كه نورپردازي نماي ساختمان و روشن نگه داشتن آن در تمام طول شب به صرفه نيست، اما واقعيت اين است كه تاثير نمايش چهره‌ي هتل در شب به خصوص با يك نورپردازي متغير بسيار جذاب‌تر و سودآورتر از نماي ساختمان هتل در روز است. عدم نورپردازي يا يك طراحي نور بد، مي‌تواند تمام تلاش‌ها و سرمايه‌گذاري در داخل هتل را زير سوال ببرد. نورپردازي فكر شده‌ي بيرون هتل حضور آن را به صورت موثري اعلام مي‌كند و تصوير آن را به شكل دعوت‌كننده و خوشايندي در اذهان تقويت مي‌كند و ساختمان را به يك نشانه‌ي شهري تبديل مي‌كند. نورپردازي البته كاربردي هم هست. در هنگام شب ناحيه‌ي ورود و راه نزديك شدن به هتل را بايد كاملاً مشخص كرد. ناظر بايد بتواند از فاصله‌ي دور حدود هتل و راه رسيدن به آن را در شهر بيابد و در فاصله‌ي نزديك و مقياس خرد و ورودي هتل بايد خوشامدگو و راهنما باشد. امكانات نويني كه براي منظرسازي و نورپردازي به بازار آمده است، دست طراحان را براي نورپردازي باز كرده است. علاوه بر نماي عمودي هتل، طراحي فضاي سبز اطراف در روز و شب لازم است. انواع نورپردازي در مقياس وسيع با پروژكتورها و ليزرها و نورپردازي در مقياس وسيع در لابه‌لاي چمن و سنگ‌ريزه‌ها مد نظر است. علاوه بر نمايش نورهاي مختلف و جاذبه‌هاي درخشنده ايجاد احساس عميق نيز از تمهيدات مفيدي است كه در نورپردازي نماي ساختمان مي‌توان به كار برد. با نوراني كردن حدود و تاريك گذاشتن سطوح يكنواختي از جداره مي‌توان خلاء را در شب تداعي كرد و كلاً طرح هتل را دگرگون ساخت و تصوري را كه مردم از روز به ياد دارند به بازي گرفت و احساسي شاعرانه و معلق به بيننده القا كرد.
    پاركينگ : طراحي پاركنيگ خودروها و راه‌هاي دسترسي از آن به داخل هتل بايد مورد توجه قرار گيرد. نمي‌توان يك ورودي شاهانه براي جلوي هتل طراحي كرد و راه ارتباطي پاركينگ به هتل را راهرويي تاريك، باريك و مخوف گذاشت. داخل پاركينگ را مي‌توان با نور محيطي محو روشن كرد و با نورهاي خطي رنگي تقسيمات را مشخص كرد. علايم بايد نوراني، رنگي و متغير باشند. يك تقرب موثر لزوماً گران يا محتاج به تكنولوژي پيشرفته‌اي نيست. جعبه‌هاي نوري رنگي و تاكيد فلورسنت‌هاي خطي و فشرده‌ي گرم‌تر براي تعريف محدوده‌ي عابر پياده مي‌تواند راه‌حلي ارزان و موثر باشد. قسمت انتظار آسانسورها مي‌تواند با جداره‌هايي منقوش يا ساده از آجر شيشه‌اي جدا شود و با نورهاي زمينه رنگي مشخص شود. در كل از توانايي نورهاي رنگي و متغير مي‌توان براي تبديل پاركينگ از يك فضاي صرف كاربردي به فضايي جذاب و داراي جلوه‌ي بصري استفاده كرد.
    تمهيدات و پيشنهادات ارايه شده در اين مجموعه براي طراحي فضاهاي مختلف يك هتل با نور در كنار نگهداري و استفاده از منابع بهينه نوري علاوه بر آنكه مي‌تواند در طراحي ابتدا به ساكن يك مجموعه اقامتي مورد توجه قرار گيرد مي تواند راه‌حل مناسبي نيز براي بازسازي، بازآفريني و تحول فضاهاي بسياري از هتل‌هاي ساخته شده و قديمي باشد بي‌آنكه هزينه زيادي نسبت به ساخت و سازهاي مجدد در برداشته باشد. و البته تشخيص طراحي و چگونگي بازآفريني اين فضاها به صورتي بهتر و سودمند بر عهده معماران خلاق و آگاه است.


    این مطلب در منابع مختلف کپی شده است و یکی از منبع ها اینه !
    ویرایش توسط lady_atieh : 10-01-05 در ساعت 15:10

  4. "" #12
    مدیر ارشد lady_atieh آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Sep 2008
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    6,817

    پیش فرض طراحی داخل اتاق های هتل از دیدگاه ارگونومی

    ارگونومی علمی است برای کارایی و اثر بخشی بیشتر، با طراحی مناسب وسایل، تجهیزات، امکانات مورد استفاده محیط زندگی و کار که در واقع شرایط محیطی را برای افراد جامعه مناسب و دلپذیر می‌کند...


    خدیجه رحمانی، کارشناس ارشد ارگونومی_ ارگونومی اهمیت زیادی به نحوه درک و دریافت انسان از محیط پیرامون می‌دهد و ازجمله اهداف آن ایجاد انگیزش، رضایتمندی، خلاقیت و لذت بخش بودن محیط زندگی و کار است و برای دستیابی به این اهداف مواردی چون قابلیت انعطاف، بهره وری، زیبایی و پیشگیری از بروز خطاهای انسانی در طراحی مورد دقت قرار می‌گیرد به نوعی می‌توان گفت که طراحی فضای داخلی مناسب و وسایل و امکانات مورد استفاده برای راحتی انسان در ساختمان‌ها یکی از اهداف ارگونومی است.
    هدف ارگونومی در طراحی داخلی عبارت از بهبود کارکرد فیزیکی و روانی فضاهای داخلی ساختمان ها، هتل ها جهت تسهیل انجام فعالیتهای روزمره در آنها خواهد بود.
    مواردی که در طراحی داخلی هتلها مورد توجه است عبارتند از:
    طراحی و نورپردازی
    شرط اصلی و بنیادین نورپردازی در هتل یا رستوران، توجه به سلامت و مفید بودن آن است.
    وجود روشنایی بهداشتی در اتاقها و محیط داخلی یا خارج هتل مساله‌ای است که سخت مورد توجه چشم پزشکان و مهندسین و آرشیتکت‌ها قرار گرفته است. زیرا نور عاملی است که بر چشم و دیگر اندام ها تاثیر مستقیم دارد و در نحوه و مقدار فعالیتهای بدن موثر است.
    از دیدگاه ارگونومی یک فضای داخلی پیامدهای مهمی دربردارد. چه بسا نورپردازی مناسب یک فضا را خوشامد و چشم‌نواز کند. نورپردازی در کنار ابعاد زیبایی شناختی، بعد عملکردی هم دارد. نور مناسب در طول شب در یک فضای داخلی می تواند حس محدود بودن یا ابهام و هراس را برطرف کند. نور مناسب یک اتاق حتی می تواند چهره آدمی را گرم و صمیمی کند.
    به کمک نورپردازی می‌توان یک فضای داخلی را به جزایر نورانی متنوعی تبدیل کرد.
    مساله تامین نور هتل، در قسمتهای مختلف آن یکی از مسایل فنی و هنری و درعین حال بسیار حساس و ظریف است که نیاز به تامل و دقت و ظرافت طبع و ذوق و سلیقه دارد. حتی با مسائل روحی و روانی نیز بی ارتباط نیست.
    بافت
    بافت مشخصه‌ای از یک شی است که با لمس کردن یا دیدن به چشم می‌آید.
    بافت می‌تواند نرم یا خشن،کشیده یا بر جسته، زبر یا مخمل و یا ابریشمی باشد.
    در طراحی داخلی پوسته ها و سطوح فضایی معمولا بسته به عملکرد هر فضا تغییر می‌کند.
    چه بسا طراحی داخلی اتاق‌ها در یک هتل نیازمند سطوحی نرم و منعطف باشد.
    رنگ
    رنگ در طراحی داخلی احساس آدمی را تحت تاثیر قرار داده، ضمن آنکه رنگ، حس مقیاس را هم موجب می شود. کاربرد رنگ هم، از یک فضای داخلی به فضای دیگر فرق می کند و در کاربرد رنگ، توجه به خصلت‌های روانی آدمیان ضرورت تام دارد.
    استفاده از وسایل و تجهیزات ارگونومیک
    وسایل و تجهیزات مورد استفاده در هتلها (تخت، مبلمان، میز، صندلی و دیگر وسایل تعبیه شده در حمام و دیگر قسمتها در اتاق و ...) باید بر اساس استانداردها و طراحی‌های ارگونومیکی باشد تا استفاده کنندگان از این وسایل دچار مشکلات ارگونومیکی نشود.
    امکان دسترسی سریع و راحت به قسمتهای مختلف هتل باید توجه شود در قسمتهای مختلف هتل باید اطلاع رسانی خوبی که توسط نشانگرهای نورانی و تصویری یا اینکه توسط رنگها ونشانه ها وجود داشته باشد که مهمانان در حین اقامت در هتل براحتی بتواند به قسمتهای مختلف هتل دسترسی داشته باشند و دچار سردرگمی نشوند.
    در کل می‌توان گفت که دکوراسیون یک فضا، حاصل در کنار هم قرار گرفتن عناصر متعددی است.
    هنگامی که در میان آنها رابطه‌ای قابل قبول و مطلوب وجود داشته باشد،منجر به فضایی دلپذیر،زیبا و در نهایت راحت و کارا می‌شود.
    به طور کلی می توان گفت در یک فضا عناصر به سه دسته عمده تقسیم می شوند:
    1_عناصری که بیشترین هدف به کار گیری آنها در محیط،کاربردی است. در نتیجه نقش کلیدی و خاصی را در طراحی داخلی فضا ایفا نمی‌کنند.
    2_عناصری که همزمان کاربردی و دکوراسیونی هستند از آنجمله به مبلمان(با توجه به استانداردهای ارگونومیک )،پرده، فرش، بوفه و غیره می توان اشاره کرد.
    یعنی به همان میزان که نحوه کاربرد آنها مورد توجه است، شکل و فرم ظاهری، رنگ، راحتی آن طرح و دیگر عناصر بصری آنها نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.
    3 _عناصری که بیشتر نقش دکوراسیونی و تزیینی را در فضا بر عهده دارند (به خصوص اگر از تزیینات سنتی و فرهنگی منطقه ای استفاده شود جاذبه زیادی برای مهمانان و گردشگران خواهد داشت. در بررسی انگیزه انتخاب هر یک از این عناصر برای محیط مورد نظر، درمی‌یابیم که اگر چه ممکن است نبود برخی از آنها خللی در فضا ایجاد نکند ولی وجود آنها به طراحی داخلی فضا بسیار کمک می‌کند و در واقع آنها مکمل دکوراسیون دیگر لوازم محیط محسوب می‌شوند و از دیدگاه روانی تاثیر مثبت و اثر بخشی بر روی روان گردشگران خواهد داشت.


    برگرفته از : میراث فرهنگی
    برداشت از ایران هتل

    منبع

  5. "" #13
    مدیر ارشد lady_atieh آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Sep 2008
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    6,817

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط lady_atieh نمایش پست ها
    اصول طراحی هتل - بخش 1
    http://www.memaran.org/article_view.php?id=526
    اصول طراحی هتل - بخش 2
    http://memaran.org/article_view.php?id=527

  6. "" #14

  7. "" #15
    کاربر pd2 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Oct 2009
    محل سکونت
    اهواز
    نوشته ها
    40

    پیش فرض هتل

    سلام. من ترم پیش هتل پنج ستاره طراحی کردم. این اطلاعات رو واست میزارم. انشاالله به دردت بخوره
    استانداردهای طراحی هتل
    طراحی هتل امروزه برای خود تخصصی ویژه به حساب می آید ، چرا که هتل جزو طراحی های پیچیده محسوب می شود ، علاوه بر آن موضوعی اقتصادی است که طراحی آن در جلب مشتری ، یکی از مهمترین نقش ها را ایفا می کند.
    امروزه در جهان علاوه بر رعایت ضوابط طراحی هتل ، ابتکارات جالبی برای جذابیت هتل به کارمی برند تا هتل آنها از دیگر هتل ها متمایز بوده و مشتریان بیشتری را به سمت خود جلب کند.
    برای مثال : به تازگی در شهر کایزرسلاترن آلمان ، زندان معروف آلکاتراس رابه هتل تبدیل کرده اند ، و برای جذابیت چندی از اتاق های هتل را به صورت زندان نگه داشته اند تا ، اگر کسی تمایل داشت بتواند شبی احساس یک زندانی را تجربه کند. در این هتل با میله های پنجره ها و سیم خاردارهای بالای هتل ، نمایی از یک زندان را به ما نشان می دهند ، بلکه بر جذابیت های هتل افزوده تا در جلب مشتریان موفق شوند.
    برای طراحی یک هتل ، باید علاوه بر اطلاع از فضاهای مورد نیاز ، نکات بسیار زیادی را مد نظر قرار داد ، چرا که هرکدام از فضاها ضوابط خاص خود را دارند و در طراحی هتل و جانمایی باید به نکات بسیار زیادی توجه داشت که موجب کارآمدی و از همه مهمتر سبب هزینه کمتری برای هتلدار گردد.

    فضاهای مورد نیاز برای هتل های معمولی :
    * پذیرش و پیشخوان : که باید نزدیک به ورودی و در دسترس باشد و وظیفه راهنمایی و پذیرش میهمانان هتل را بر عهده دارد.
    * انبار چمدانها : که این فضاهم باید ارتباط بسیار مناسبی با ورودی داشته باشد.
    * لابی : لابی هتل معرف شخصیت و تقریبا یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین فضاهای هتل یا به عبارتی ویترین هتل است ، که بیشترین هزینه ها را معمولا در این فضا انجام می دهند. واحدهای تجاری ، فضاهای تفریحی و رستوران های هتل ارتباط مستقیمی با لابی دارند ، چرا که لابی مورد توجه است و این ارتباط مستقیم می تواند در جذب مسافران ، به آنها کمک کند. زیرا که همه اینها بازوهای اقتصادی و مخصوصا در شرایط فعلی ایران موجب ادامه زندگی هتل میگردند.
    * قسمت اداری هتل : شامل : تلفنخانه ، رزرواسیون ، حسابداری ، مدیریت ، حراست و استراحت کارکنان می باشد .
    * نمازخانه : که معمولا در طبقه همکف هتل است و باید دسترسی مطلوبی به لابی و سرویسها داشته باشد.
    * سرویس : علاوه بر سرویس هایی که در اتاق های هتل است ، معمولا سرویس عمومی مجزای زنانه و مردانه در هر طبقه قرار می دهند.
    * مرکز تفریحی و ورزشی : برای کودکان و بزرگسالان که باید ارتباط خوبی با لابی داشته باشد.
    * سالن برگزای جلسات : که بسته به بزرگی هتل می تواند کوچک و بزرگ باشد و باید ازتباط خوبی با لابی و ... داشته باشد.
    * کافی نت : که امروزه در هتلها بسیار لازم و ضروریست و این قسمت هم باید ارتباط خوبی با لابی داشته باشد.
    * رستوران ها و کافی شاپ های هتل که بسته به بزرگی هتل می تواند متعدد و متنوع باشد ، چرا که یک هتل باید پاسخگوی نیاز همه سلیقه ها باشد. در پلان باید یکی از بهترین نقاط مرتبط با لابی را به رستوران اختصاص داد.
    * آشپزخانه رستوران : شامل قسمتهای : شستشو ، پخت و پز ، آماده سازی مواد اولیه ، سردخانه بالای صفر و زیر صفر درجه سانتیگراد.
    * انبار
    * بارانداز
    * نگهبانی
    * غذاخوری کارکنان
    * فضاهای تاسیساتی
    * اتاق تعمیرات و نگهداری
    * رختشویخانه
    * خانه داری
    * اتاق ها : فضاهای اقامتی هتل که شامل اتاقها و سوئیت های معمولی و ویژه می باشد باید از هر گونه فضاهای خدماتی و جانبی هتل دور بوده و موجب راحتی و آرامش میهمانان هتل را در آنها فراهم کرد.
    و تنها بخش خدماتی که در بین اتاقها وجود دارد ، بخش خانه داری است که وظیفه سرویس دهی به تعداد مشخصی اتاق را بر عهده دارد و دارای راه پله و آسانسور مجزا از میهمانان است ؛ به طوری که خدمات دهی و نظافت ، کاملا به دور از چشم مسافران انجام گیرد.
    بسیاری از شرکت های گرداننده هتل معتقدند که اتاقهای خواب و دستشویی و سرویس آنها ، تاثیر به یاد ماندنی تری نسبت به هر یک از فضاخهای هتل بر میهمانان هتل می گذارد.


    انواع هتل

    هتل ها را مي توان با توجه به عوامل زير طبقه بندي نمود :
    1- از نظر مكان
    الف ) هتلهاي مركز شهر Down Town Hotel
    ب ) هتلهاي حومه شهر SuburbanHotel
    ج ) هتلهاي تفريحي Resort Hotel
    د ) هتلهاي فرودگاهي Air port Hotel
    هـ ) متل ها M otel’s
    2- از نظر تعداد اتاق
    الف) هتلهاي كوچك (تا 25 اتاق )
    ب ) هتلهاي متوسط ( از 25 اتاق الي 100 اتاق )
    ج ) هتلهاي بزرگ ( از 100 اتاق الي 300 اتاق )
    د ) هتلهاي خيلي بزرگ (از 300 اتاق به بالا ) G rand Hotel
    3- از نظر نوع برنامه سرويس دهي
    الف ) هتل با طرح آمريكايي American Plan
    ب ) هتل با طرح اروپايي E uropean Plan
    ج ) هتل با طرح كنتيننتال Continental Plan
    د ) هتل با طرح تعديل شده و تغيير يافته آمريكايي ModifiedAmerican Plan
    4- از نظر نوع ميهمان
    الف) هتل با ميهمان فاميلي و خانوادگي Family GuestHotel
    ب) هتل با ميهمان تجاري Commercial Guest Hotel
    ج ) هتل با ميهمان گروهي Group Guest Hotel
    د) هتل با ميهمان درماني (هتل درماني) Clinical Guest Hotel
    5- از نظر مدت اقامت
    الف) هتل ترانزيت TransidentialHotel
    ب ) هتل پانسيون ResidentialHotel
    ج) هتل نيمه پانسيون Semi ResidentialHotel
    6- از نظر امكانات موجود
    الف) هتل اقتصادي با سرويس محدود EconomyLimited ServiceHotel
    ب ) هتل نيمه اقتصادي Semi Economy Hotel
    ج ) هتل تمام سوئيت All suite
    د ) هتل درجه يك First Class Hotel
    هـ ) هتل مجلل LuxaryHotel
    هتل داخل شهر[1] :
    اين نوع هتل ها در مركز شهر و يا با فاصله كمي از مراكز تجاري و اداري و تفريحي واقع شده است . قيمت اين گونه هتلها بدليل واقع بودن آنها در مركز شهر بالا ست و بيشتر مورد استفاده بازرگانان قرار مي گيرند .
    هتل حومه شهر [2]
    اين نوع هتلها در حومه شهر ها و در محلي آرام و ساكت واقع شده و قيمت آنها نيز نسبتاً ارزانتر مي باشد . اين هتل ها براي مسافران با بودجه كم و همچنين سازمانهايي كه مي خواهند سمينار ، كنفرانس و برنامه هاي آموزشي داشته باشند و نياز به مكاني ارام دارند بسيار مناسب است .
    هتل هاي تفريحي يا ري زورت هتل
    اين هتلها در كنار دريا يا در مناطق خوش آب و هوا و كوهستاني و يا نزديك چشمه هاي آب معدني قرار دارند و بيشتر محل اسكان كساني هستند كه براي گردش و گذراندن تعطيلات مسافرت مي كنند .
    هتل هاي تفريحي معمولا داراي حداقل امكانات مورد نياز مي باشند و بيشتر از طرح امريكايي پيروي ميكنند . ( اتاق با سه وعده غذا، صبحانه ، نهار و شام )
    هتلهاي فرودگاهي
    هانطوريكه از نام اين هتلها تشخيص است در مجاورت فرودگاهها قرار دارند . وبيشتر مورد استفاده مسافران ترانزيت مي باشند زيرا اكثر اين مسافران با دقت بسيار كمي كه دارند امكان استفاده از هتل هاي داخل شهر برايشان ميسر نيست . قيمت ها در اينجا فقط براي اتاق مي باشد ( طرح اروپايي )
    متل[3] :
    اينها در خارج از شهر و كنار بزرگراه ها قرار دارند وبيشتر مورد استفاده مسافراني هستند كه با وسيله مسافرت مي كنند . قيمت درنظر گرفته شده فقط براي اتاق مي باشد . متل ها معمولا داراي رستوران ، سوپر ماركت و ساندويچ فروشي نيز مي باشند وسرويس آنها شباهت زيادي به سرويس هتلها دارد .
    متلها داراي پمپ بنزين و فضاي سبز مناسب با وسايل تفريحي محدود نيز هستند .
    مسافرخانه ها [4]
    كوچك و داراي امكانات اقامتي مختصر از جمله آشپزخانه كوچك و مشترك هستند . مسافرخانه ها شكل ابتدايي هتل هاي مدرن هستند و ممكن است در داخل و يا هر جاي ديگر بيرون از شهر قرار گيرند .
    2ـ طبقه بندي بر اساس تعداد اتاقها :
    در اينجا ظرفيت هتل ها با توجه به تعداد اتاقها ، شاخص اندازه گيري قرار گرفته و معمولا هتلهاي با 25 اتاق يا كمتر را كوچك ، از
    100ـ 25 اتاق را متوسط ، 300 ـ 101 اتاق را بزرگ و هتلهاي بيشتر از 300 اتاق را خيلي بزرگ مي نامند كه امروز از نوع آخر بسيار ديده مي شود .
    3ـ طبقه بندي بر اساس نوع طرح يا برنامه [5]
    طرح امريكايي[6] : قيمت در اين طرح شامل اتاق و سه وعده غذا مي باشد
    طرح اروپايي : قيمت فقط شامل اتاق است و هزينه غذا بايد جداگانه پرداخت شود
    طرح متعادل يا بين المللي[7] : قيمت شامل اتاق و صبحانه است
    طرح تعديل يافته امريكايي[8] : قيمت شامل اتاق و دو عده غذا مي باشد .
    4- طبقه بندي بر اساس نوع مهمان :
    اغلب در بيان و محاوره از اصطلاحاتي مانند هتل هاي تجاري ، خانوادگي و يا هتل مخصوص گروهها استفاده مي شود ، اين نوع طبقه بندي به بستگي به نوع مهمان دارد.
    - هتل هاي تجاري[9] : بيشتر به بازرگانان سرويس داده و از طرح اروپايي پيروي مي كنند .
    - هتل هاي خانوادگي[10]: بيشتر در شهرهاي توريستي و تفريحي واقع شده و از طرح امريكايي تبعيت مي كنند .
    - هتل هاي گروها[11]: بيشتر مورد استفاده شركت كنندگان در سمينارهاي بزرگ كنفرانس ها ، گروها و نورها مي باشند و از طرح آمريكايي الگو مي گيرند .
    - هتل كلينيك[12]: طرح سازمان و نوع امكانات موجود در اين هتل ها به صورتي است كه بيشتر توسط بيماران و معلولين مورد استفاده قرار مي گيرد .
    5- طبقه بندي بر اساس مدت اقامت LENGTHOF STAY
    در اين طبقه بندي ، هتل ها به سه دسته تقسيم مي شوند .
    -هتل هاي ترانزيت[13] : مهمانان معمولاً براي يك روز و گاهي اوقات حتي كمتر از يك روز در اين گونه هتل ها اقامت مي گزينند (مانند هتل هاي اطراف فرودگاه )
    - پانسيون[14] : ميهمانان با عقد قرار داد اجاره حداقل به مدت يك ماه در آنجا اقامت مي كنند .
    - نيمه پاسيون[15] : داراي هر دو خصوصيات ذكر شده بالاست و مهمانان مي توانند بر حسب نياز مدت اقامت خود را تعيين كنند .
    6- طبقه بندي براساس امكانات ارائه شده Feasibility & Servicing
    امكانات موجود يك هتل مي تواند مهمترين ملاك براي طبقه بندي هتل باشد ، برخي از كشورها از سيستم ستاره استفاده مي كنند. مثلاً يك هتل پنج ستاره بايد داراي امكاناتي مانند اتاق هاي مفروش با حمام، دستشوئي، آب گرم و سرد، تهويه مركزي، كانال موسيقي ، كلوپ ورزشي، استخر شنا، امكانات و وسائل ورزشي، مراكز تجاري، رستورانهاي مختلف همراه با سالن پذيرايي و نوشيدني ها و آبميوه ها و كافي شاپ ، رستوران مخصوص و غيره باشد .
    اينها فقط تعدادي از معيارهاي لازم به منظور كسب ستاره هستند و هر چه امكانات هتل كمتر باشد تعداد ستاره ها نيز كمتر مي شود كه ممكن است به دلايل زياد از جمله هزينه بالا و نوع فعاليت هتل باشد .
    هتل ها را براساس امكانات ارائه شده مي توان به طريق زير نيز طبقه بندي كرد .
    - هتل هاي اقتصادي يا با سرويس محدود[16]: اين نوع هتل ها داراي حداقل امكانات اقامتي و بهداشتي مورد نياز بوده وقيمت اتاق ها حدودا 45% از هتل هاي درجه يك كمتر مي باشد . اين هتل ها اتاق را بدون ارائه سرويس غذا و نوشابه مي فروشند و براي صرفه جويي داراي پرسنل كمتري بوده و از بل بوي و دربان استفاده نمي كنند .
    - هتل هاي نيمه اقتصادي[17] : تركيبي از بافت هتل هاي فول سرويس و هتل هاي اقتصادي توام با صرفه جويي در هزينه ها بوده و داراي سالن هاي غذا خوري ، ظاهري زيبا و سرويس و امكاناتي مناسب هستند . گرانترين اتاق هاي اين نوع هتل ها داراي چشم اندازي زيبا و در مكاني راحت و آرام قرار دارند.
    - تمام سوئيت[18]:در اينجا تمامي اتاق ها از نوع سوئيت مي باشند كه اتاق سوئيت بعداً شرح داده مي شود .
    - هتل هاي درجه يك[19]: هتل هاي تقريبا لوكس با پرسنل كار آزموده و امكانات بسيار خوب براي صرف غذا و نوشابه مي باشند . اين هتل ها معمولا داراي سوئيت هاي لوكس ، دو يا سه رستوران و يك سالن پذيرايي با نوشيدني و آبميوه مي باشند .
    - هتل هاي مجلل[20]: هتل هاي لوكس يا دو لوكس ناميده مي شوند و داراي بهترين استاندارد در كارائي ، سرويس غذا و نوشابه و راحتي مهمانان مي باشند .
    خوشبختى بر سه ستون، استوار است: فراموش كردن گذشته، غنيمت شمردن حال و اميدوار بودن به آينده

  8. "" #16
    کاربر pd2 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    Oct 2009
    محل سکونت
    اهواز
    نوشته ها
    40

    پیش فرض

    ارزشيابی انواع هتلها
    در بخش استاندارد کیفیت خدمات گردشگری مهمانخانه های کشور از این مجموعه با حداقل شرایط استاندارد کیفیت خدمات در هتل ها آشنا می شوید:
    این شرایط بر مبنای نیازها و انتظارات مشتریان تنظیم شده است. استانداردهای آورده شده در این مجموعه بطور کلی ، حد انتظار در هر سطح از درجه را مشخص می سازد اما خدمات موجود در هتل ها و سطح کیفی آنها منحصر به این استاندارد ها نیست و این گونه واحد ها میتوانند استاندارد کیفیت خدمات خود را فراتر از این استاندارد ها تعیین نمایند.حداقل شرایط لازم برای درجه بندی یک هتل در یکی از سطح درجات، دارا بودن سطحی از خدمات و تسهیلات است که می بایست در آن واحد به میهمانان عرضه شود هتل ها در این دستورالعمل در پنج سطح زیر درجه بندی میشوند.
    یک ستاره، دو ستاره، سه ستاره، چهار ستاره، پنج ستاره
    حداقل شرایط لازم برای هریک از هتل ها در پایین ترین سطح که یک ستاره خواهد بود در زیر آورده شده است.
    · رعایت حداقل سطح کیفی در قسمت های مختلف واحد
    · یک هتل معمولاً حداقل 8 اتاق خواب دارد
    · 75% اتاق خواب ها با حمام یا تسهیلات خصوصی هستند.
    · وجود محلی برای صبحانه خوری که متناسب با ظرفیت هتل طراحی شده باشد.
    · وجود سیستم سرمایش و گرمایش قابل کنترل در اتاق خوابها.
    سطح امتیازات
    درجه
    حداقل کسب امتیاز 1 برای هر مورد الزامی است و حداقل میانگین مجموع امتیازات در این سطح از درجه نباید کمتر از 2 باشد.
    یک ستاره
    *
    حداقل کسب امتیاز 3 برای هر مورد الزامی است و حداقل میانگین مجموع امتیازات در این سطح از درجه نباید کمتر از 4 باشد.
    دو ستاره
    **
    حداقل کسب امتیاز 5 برای هر مورد الزامی است و حداقل میانگین مجموع امتیازات در این سطح از درجه نباید کمتر از 6 باشد.
    سه ستاره ***
    حداقل کسب امتیاز 7 برای هر مورد الزامی است و حداقل میانگین مجموع امتیازات در این سطح از درجه نباید کمتر از 8 باشد.
    چهار ستاره ****
    حداقل کسب امتیاز 9 برای هر مورد الزامی است .
    پنج ستاره *****
    ارزیابی امتیازات:
    هر یک از موارد خدمات، تجهیزات، فضای های موجود، نیروی انسانی و... در هتل مورد ارزیابی قرار می گیرد و متناسب با آن امتیازی کسب می نماید. در فرایند ارزیابی، امتیازاتی از صفر تا 10 ممکن است به هر یک از موارد ارزیابی تعلق گیرد. این امتیاز بر اساس کیفیت و مطلوبیت مورد ارزیابی قرار می گیرد.
    کیفیت (تحت شرایط کلی)
    واحد اقامتی می تواند اتاق خواب داشته باشد. محوطه ی عمومی آن محدود و خدمات و تسهیلات محدودی از غذا و آشامیدنی را دارد. ممکن است خدمات غیر رسمی صورت گیرد که اغلب توسط خانواده و یا صاحب هتل در فضایی خانوادگی اداره می شود. دکور، وسایل و لوازم ممکن است بیشتر کیفیت لوازم خانگی را داشته باشند تا فضایی که معمولاً در هتل و مراکز اقامتی وجود دارد.بطور کلی، حداقل شرایط قابل قبول پاکیزگی و بهداشت باید رعایت شود. وسایل و تجهیزات سالم و قابل استفاده باشد.
    یک ستاره *
    ممکن است هتل کوچک و یا متوسط باشد. مثلاً کمتر از 30 اتاق خواب، احتمالاً با محوطه عمومی محدود اما با اتاق خواب هایی بهتر و راحت تر از هتل های یک ستاره. اغلب هتل توسط صاحب آن و بصورت خانوادگی اداره می شود. ممکن است در آن امکانات هتل های رسمی باشد، مجموعه ای از خدمات و تسهیلات در واحد اقامتی عرضه می شود که شامل غذا و آشامیدنی است. دکور، لوازم، تجهیزات و اثاث آن کمتر شبیه لوازم خانگی است که در هتل های یک ستاره دیده میشود. خدمات و برخورد با میهمان از طرف مدیریت و کارکنان، بصورت رسمی ارائه میشود و کارکنان هتلبه وظایف خود آشنا هستند.
    دو ستاره**
    ممکن است هتل هایی با اندازه متوسط، با بیش از 20 اتاق خواب، با خدمات و تسهیلات و کیفیت بهتر از هتل های یک و دو ستاره دیده شود. تاسیسات و مراکز اقامتی کوچکتر هم می توانند کیفیت و خدمات هتل سه ستاره را عرضه نماید. دسترسی های عمومی بهتر در فضاهای داخلی ساختمان وجود دارد. در مناطق خارج از شهر و حاشیه شهرها معمولاً فضای محوطه عمومی و اتاق خواب ها بزرگتر است. مدیریت و کارکنان ظاهر مرتب و رسمی دارند و آموزش های لازم را در خصوص وظایف خود دیده اند. کارکنان در سطح بالاتری از نظر آگاهی نسبت به کارکنان هتل های دو و یک ستاره هستند و معمولاً در این گونه واحدهای اقامتی تاکید بیشتری بر کیفیت خدمات و راحتی میهمان نسبت به درجات پایین تر وجود دارد.
    سه ستاره ***
    در این نوع هتل ها ارائه سرویس با کیفیت بالا با استفاده از مجموعه ای از تسهیلات و خدمات مورد نظر میمان است. این گونه هتل ها معمولاً فضاهای وسیع تری دارند. ولی هتل های کوچک تر می تواند با تجهیزات لوکس تر و بهتر با بالابردن سطح کیفی خدمات انتظارات میهمانان را از یک هتل چهار ستاره برآورده نماید. هتل های چهار ستاره فضاهای عمومی خیلی خوبی دارند. اولویت استفاده از تسهیلات فضاهای عمومی هتل ها با میهمانان مقیم هتل است. در صورت وجود ظرفیت بیشتر ارائه خدمات در این فضاها به سایر مشتریان مانعی ندارد. اتاق خواب ها آسایش و کیفیت بهتری را نسبت به هتل های سه ستاره عرضه میکنند. ساختار ارائه خدمات حرفه ای بوسیله کارکنان حرفه ای و یونیفرم پوش در هتل وجود دارد. وجودبخش اغذیه و اشریه در سطح و کیفیت بالا و تاکید و برخورد جدی نسبت به تهیه ی غذا و آشامیدنی با تامین کیفیت مطلوب غذا و آشامیدنی. با توجه به محل و سبک کار و نوع مشتریان، فضاهایی مانند فضای کنفرانس و ضیافت، مرکز تجاری، بهداشت، تفریح، ورزشی باید باشد. فضای دیگری غیر از رستوران اصلی برای غذا خوردن باید وجود داشته باشد.
    چهار ستاره ****
    این مراکز اقامتی با تاسیسات لوکس، بزرگ و رعایت استانداردهای بالاتر بین المللی، تسهیلات بیشتر نسبت به چهار ستاره خدمات مورد نیاز میهمانان و سرویس غذا و آشامیدنی را ارائه می نمایند.مرکز اقامتی بزرگ و لوکس مجموعه ای از تسهیلات اضافه را ارائه می دهد. خدمات عالی، توجه مشتری رابه حضور کارکنان آموزش دیده جلب میکند. وضع ظاهرهتل استانداردهای بین المللی را برای این صنعت نشان میدهد.
    پنج ستاره*****


    برای اینکه هتلی از لحاظ درجه ارتقاء یابد، میبایست کیفیت استاندارد خدمات ارائه شده به میهمان را تا حد قابل قبول بالا برد و مجموعه ای از تسهیلات خدمات مورد انتظار را فراهم آورد. بدیهی است که کیفیت خدمات اهمیت اساسی دارد اما مشتری ها انتظار دارند که سطح خدمات و مجموعه تسهیلات در هتل هایی با درجات بالاتر به تناسبب درجه افزایش یابد.همه هتل ها باید مقررات الزامی را رعایت نمایند. ارزیابی هتل ها در پنج مورد صورت خواهد گرفت:
    · امور ساختمانی، تاسیساتی هتل و متعلقات آن
    · امور خدمات و تجهیزات هتل
    · امور ایمنی، بهداشت و پایداری
    · امور اغذیه و اشریه
    · امور مدیریت، نیروی انسانی و آموزش
    در ارزیابی امتیازات در مجموع امتیازات داده شده می بایست نسبت زیر رعایت گردد:
    الف) امور ساختمانی و تاسیساتی و موارد مربوط به آن 30% از کل امتیازات
    ب) امور مربوط به نوع سطح سرویس و خدمات و تجهیزات و موارد مربوط به آن 50% از کل امتیازات
    ج) امور مربوط به مدیریت، نیروی انسانی و آموزش 20% از کل امتیازات
    کیفیت (تحت خدمات کلی)
    همه میهمانانبه شیوه ای دوستانه، کارآمد و مودبانه پذیرفته می شوند.همه امور مربوط به رزرواسیون و سوالات، درخواستها،نامه نگاری ها و شکایت بازدید کنندگان با رفتاری مودبانه و فوری پاسخ داده می شود. مدیریت و کارکنان اطلاعات کاملی درباره هتل، جاذبه های محلی و رویدادها دارند. خدمات باید بطوری شایسته ارائه شوند. مهارت های فنی می تواند محدود باشد. تلفن های ورودی میهمانان باید به شیوه ای مطلوب وصل شود و مسئول به این کار آموزش لازم را دیده باشد.
    یک ستاره *
    در این سطح باید نشانه های بیشتری از برخورد حرفه ای در لباس و مهارت های فنی به چشم بخورد. خدمات می تواند با تعداد محدود کارکنان و یا بطوری خاص توسط صاحبان هتل انجام شود.
    دو ستاره **
    خدمات رسمی تر، با سطح بالاتری از مهارت کارکنان وجود دارد . مدیریت کارکنان حضور رسمی تر و آراسته تری دارند و معمولاً کارکنان لباس رسمی می پوشند. مهارت های فنی و اجتماعی پاسخگوی نیازها و درخواست های میهمان است. مسئول پذیرش باید حداقل یه یکی از زبانهای زنده دنیا مسلط باشد.
    سه ستاره ***
    کارکنان با لباس رسمی و با نظارت مدیریت حضور دارند. مهارت های فنی و اجتماعی پاسخگوی نیازها و درخواست های میهمان است. مسئول پذیرش باید حداقل به یکی از زبانهای زنده دنیا مسلط باشد.
    چهار ستاره ****
    از کارکنان مجرب در قسمت های مختلف هتل استفاده شده است. مدیریت بر کارکنان و نظارت بر کلیه قسمت ها وجود دارد. وجود وظایف دوگانه برای کارکنان نشان میدهد که هتل در این سطح از درجه قرار ندارد. صرف نظر از شیوه خدمات، مهارتهای فنی و اجتماعی، نشان دهنده ی وجود نظم فوق العاده در این سطح از درجه است.
    پنج ستاره *****
    تهیه و تدوین: دفتر استانداردهای فنی و نظارت
    ویرایش توسط lady_atieh : 10-02-26 در ساعت 16:23
    خوشبختى بر سه ستون، استوار است: فراموش كردن گذشته، غنيمت شمردن حال و اميدوار بودن به آينده

صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 3 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 3 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •